മാളവിക : “നീ എന്തെങ്കിലും വായിച്ചോ?”
“” നിശബ്ദത
മാളവിക : “പറ”
രജനി : “ആം”
മാളവിക : “എന്ത്”
“” നിശബ്ദത
മാളവിക : “നീ എന്താ വായിച്ചത് എന്ന്‌ ഞാൻ പറയട്ടെ?”
“” നിശബ്ദത
മാളവിക : “ഉം?”
രജനി : “പറയ്”
മാളവിക : “കള്ളി എന്നല്ലേ നീ വായിച്ചത്?”
രജനി : “ഉം” രജനിയുടെ സ്വരം ഇടറി.
മാളവിക : “എവിടെയാ വായിച്ചത്?”
രജനി : “നിനക്കറിയില്ലേ നീ എവിടാ എഴുതി വച്ചത് എന്ന്‌?”
മാളവിക : “ഓഹോ, അപ്പോൾ എന്റെ പാന്റീസ് നീ എന്തിന് എടുക്കുന്നൂ എന്ന്‌ എനിക്ക് ചോദിക്കാമല്ലോ?”
രജനി : “നീ എന്നെ പിടിക്കാനല്ലേ അങ്ങിനെ എഴുതി വച്ചത്?”
മാളവിക : “അതെ, നിന്നെ പിടിക്കുകയും ചെയ്തല്ലോ?”
“” നിശബ്ദത
മാളവിക : “വിഷമമായോ?”
രജനി : “ഹില്ല” അവളുടെ സ്വരം നേർത്തതായി.
മാളവിക : “നീയെന്താ കരയാൻ പോകുവാ?”
രജനി : “സോറി, ഞാൻ… നിന്നോടുള്ള..”
മാളവിക : “ദേ കൂടുതൽ വിശദീകരണം ഒന്നും വേണ്ട, നിന്റെ അത്രയും ബുദ്ധി ഒന്നുമില്ലേലും ഞാൻ മണ്ടിയൊന്നുമല്ല”
രജനി : “അത് എഴുതി വച്ചത് കണ്ടതേ എനിക്ക് മനസിലായി” തേങ്ങലിനിടയിലും രജനി പറഞ്ഞു.
മാളവിക : “ഹും വലിയ തന്റേടിയും, പോലീസും ഒക്കെയാ ധൈര്യം ഇല്ല.”
രജനി : “അത് പിന്നെ നീ എന്തു കരുതും എന്നോർത്താ”
മാളവിക : “തീരെ മോശം”
രജനി : “അയ്യോ എന്നോട് അങ്ങിനൊക്കെ പറയാതെ, ഞാനിപ്പോൾ കരയും”
മാളവിക : “പിന്നെ പറഞ്ഞിട്ടല്ലേ കരയുന്നത്, അതിരിക്കട്ടെ എന്റെ പാന്റീസ് എടുത്ത് എന്താ നിന്റെ പരിപാടി?”
“” നിശബ്ദത
മാളവിക : “മൊഴിഞ്ഞാലും” അവൾ കളിയാക്കി.
രജനി : “ഒന്നുമില്ല”
മാളവിക : “അയ്യോടാ ഒരു പാവം, എന്നും എടുത്ത് അതിൽ നീ എന്ത് ഗവേഷണമാണ് നടത്തുന്നത്?”
“” നിശബ്ദത
മാളവിക : “വായിൽ നാക്കില്ലേ?”
രജനി : “നീയെന്തിനാ എന്നെ ഇങ്ങിനെ കൊല്ലുന്നത്? ഞാൻ സത്യം പറഞ്ഞില്ലേ?”
