“ങാ… ഞാൻ വന്നിട്ട് ഒരാഴ്ച്ചയായെടാ… പിന്നെ ഉണ്ണീ…. ഞാൻ വിളിച്ചത് വേറൊരു അവശ്യത്തിനാ…. മൂത്തകുന്നത്ത് നീയൊരു നാരായണൻ നമ്പൂതിരീടെ വീട് അറിയോ…..?”
“എന്താ ഇക്കാ കാര്യം…. അതും ഈ പാതി രാത്രി….?”
“അതൊക്കെയുണ്ട്…. നീ അറിയുമോന്ന് പറ….”
“ആളെ എനിക്കറിയാം…. പണ്ട് കൊച്ചിൻ ഷിപ്പ് യാർഡിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന ആളല്ലേ ഇക്കാ…?”
“അതൊന്നും എനിക്കറിഞ്ഞൂടാ ഉണ്ണീ….. വീട്ടുപേര് നരിയ്ക്കശ്ശേരിയില്ലം എന്നാണ്….”
“അതേന്നെ… ആള് ഞാൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് തന്നെ…. ഇക്ക കാര്യം പറ….”
“സംഭവം എന്താന്ന് വച്ചാൽ…. ഞാനും വൈഫും കൂടി ചാവക്കാട് ആ മൊയ്തീന്റെ മോളുടെ കല്യാണത്തിന് പോയി തിരിച്ച് വരുവായിരുന്ന്. ഞങ്ങള് ദേ കോട്ടപ്പുറം പാലമെത്തിയപ്പോൾ ഈ നാരായണന്റെ മോള് പാലത്തീന്ന് ചാടാൻ നിക്കണ്… ഞാൻ വേഗം കാറ് നിർത്തി അതിനെ പിടിച്ചു മാറ്റി…. ഇപ്പൊ അത് ദേ എന്റെ കാറിലാ… മഴേത്തു തണുത്ത് വിറങ്ങലിച്ച് ബോധം ഇല്ലാതെ കിടക്കേണ്… അതിനെയൊന്ന് വീട്ടിലാക്കണം…. അതാണ് കാര്യം”
“അയ്യോ അതയാളുടെ ഒറ്റമോളാ…. ആ പെങ്കൊച്ചിന്… ഒരു പ്രശ്നോം ഇല്ലാർന്നല്ലോ…. കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ടിപ്പൊ മൂന്നാല് കൊല്ലം ആയെന്ന് തോന്നുന്നു. കെട്ടിച്ച വീടൊക്കെ കൊഴപ്പം ഇല്ലാത്ത കൂട്ടരാ….. അതിന് എന്ത് പറ്റിയാവോ….”
“എടാ…. ഉണ്ണീ…. നീ നിന്ന് കഥ പറയാതെ അതിന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി പറ…”
“ഇക്കാ… വഴി… നമ്മള് മൂത്തകുന്നത്തു നിന്നും മല്യങ്കരയ്ക്ക് പോണ റോഡില്ലേ…. അത് നേരെ ഒരു ഒന്നര കിലോമീറ്റർ ചെല്ലുമ്പോ റൈറ്റ് സൈഡിൽ തന്നെ… വലിയൊരു നമ്പൂതിരിയില്ലം കാണാം. അത് തന്നെ വീട്….”
“ഓക്കേ ഡാ…. താങ്ക്സ്”
“ഇക്കാ അതിനെ അതിന്റെ വീട്ടിൽ തന്നെ എത്തിയ്ക്കണോട്ടോ… വേറെയെങ്ങോട്ടും കൊണ്ട് പോവല്ലേ…. ഹ ഹ….”
“അതെന്താടാ മൈരേ…. ഒരു മാതിരി അർത്ഥം വച്ച് സംസാരിക്കണേ….”
“അല്ല…. ഇക്കാടെ സ്വഭാവം വച്ച് നോക്കുമ്പോ…..”
“ഒന്ന് വച്ചോണ്ട് പോയെടാ….. വൈഫ് അടുത്തിരിപ്പുണ്ട്…. അല്ലെങ്കി നീയെന്റെ വായീന്നു കേട്ടേനെ… ഹോ…. നിന്നെയൊക്കെ വിളിച്ച എന്നെ പറഞ്ഞാ മതീലോ…..”
“ഹ ഹ ഹ…. ഉവ്വുവ്വേ…..”. അവൻ കോൾ കട്ട് ചെയ്തു.
ഫോൺ പോക്കറ്റിൽ വച്ച് ഷഹനയെ നോക്കുമ്പോൾ, അവൾ എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി വാ പൊത്തി ചിരിക്കുന്നു.
“ഇക്കാടെ കൂട്ടുകാർക്കൊക്കെ ഇക്കാനെ വല്യ മതിപ്പാല്ലേ….?”
“എന്ത്….?”. കേട്ടത് മനസ്സിലാവാത്ത പോലെ ഞാൻ തിരിച്ചു ചോദിച്ചു.
“ഉം.. കിടന്ന് ഉരുളുകൊന്നും വേണ്ട……. നിങ്ങള് സംസാരിച്ചതൊക്കെ ഞാൻ കേട്ടു…. അത് കൊണ്ട് പറഞ്ഞതാ……”
“ഹോ… എന്റെ പൊന്നു ഷഹനാ… എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് കേട്ടാ പിന്നെ അതിൽ പിടിച്ചു തൂങ്ങിക്കോണം….!”
