പക്ഷേ ഇതൊക്കെ കാണുന്ന സന്ദീപിന്റെ കുറുക്കൻ കണ്ണുകൾ മാത്രം സത്യം തിരിച്ചറിഞ്ഞു… ഇത്തരം കാഴ്ചകൾ തന്നിൽ നിറയ്ക്കുന്ന വികാരങ്ങളുടെ ഉറവിടം എന്താണെന്ന് അവൻ ആലോചിച്ചു… ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല… എങ്കിലും കിട്ടുന്ന അവസരങ്ങൾ ആസ്വദിക്കുക എന്നു തീരുമാനിച്ചിട്ട് അവൻ കാറിനടുത്തേക്കു നടന്നു.
രമേശൻ കാർ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു… ഓടിക്കുന്ന സമയം പുറകിലേക്ക് നോക്കി ശ്രദ്ധിച്ചാണ് രമേശൻ കാർ ഒടിച്ചിരുന്നത്… അതുകൊണ്ട് കുട്ടനോട് മുട്ടിയുരുമ്മി ഇരിക്കാനുള്ള പാർവ്വതിയുടെ മോഹം നടന്നില്ല…
“ പാർവ്വതീ… ഇവിടുന്നങ്ങോട്ട് വഴി എനിക്ക് വല്യ നിശ്ചയമില്ല… ആരോടെങ്കിലും ചോദിച്ചിട്ടു പോകാം… ” കുറച്ച് ഓടിച്ചു കഴിഞ്ഞ് കാർ സൈഡാക്കി രമേശൻ പറഞ്ഞു… കൊടുങ്ങല്ലൂർ നിന്ന് കാക്കനാട്ടേക്ക് പണ്ടെങ്ങോ ബസ്സിൽ പോയിട്ടുള്ളതാണ് രമേശൻ… ഗൾഫിൽ പോയി വന്നപ്പോൾ എല്ലാം മറന്നു.
“ അച്ഛാ അതിന് നമ്മുടെ റിയർവ്യൂ മിററിൽ GPS ഉണ്ട്… അത് നോക്കി പോയാൽ മതീന്നേ.. ” പാർവ്വതിയുടെ മറുപടിക്കു കാത്തുനിന്ന രമേശന് സന്ദീപ് പറഞ്ഞതു കേട്ട് ഒട്ടൊരു അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കി…
“ അല്ലെങ്കിലും നിന്റച്ഛന് ഒരു അപ്ഡേറ്റും ഇല്ലെടാ…” പാർവ്വതി സന്ദിപിനെ പിൻതാങ്ങി… സന്ദീപ് അങ്ങിനെ ചെയ്തതിനു ഒരുദ്ദേശമുണ്ടായിരുന്നു… കാറിന്റെ റിയർവ്യൂ മിററിൽ രമേശൻ നോക്കുകയാണെങ്കിൽ പാർവ്വതിയും കുട്ടനും ഡീസന്റായി തന്നെ ഇരിക്കാനാണു സാധ്യത… പക്ഷേ GPS ഇട്ടാൽ പുറകിലെ പരിപാടിയൊന്നും മുന്നിലിരിക്കുന്നവർക്ക് കാണാൻ കഴിയില്ല… അവൻ മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു… അവിടെ നിന്നും വീഗാലാന്റിലേക്ക് റൂട്ട് സെറ്റ് ചെയ്തതിനു ശേഷം അവർ യാത്ര തുടങ്ങി…
