‘അവളോട് എനിക്ക് പ്രേമം ആണോന്ന് ആദ്യം മുതൽക്കേ തന്നെ എനിക്ക് ഡൌട്ട് ആയിരുന്നു.. അത് മാറിയത് ഇപ്പോൾ ആയിരുന്നു പക്ഷെ.. ആ കല്യാണ ആലോചന ഒക്കെ അവൾ ചുമ്മാ പറഞ്ഞു ഉണ്ടാക്കിയത് ആണ്.. പിന്നെ നീ കരുതുന്നത് പോലെ അവൾ നിന്നെക്കാൾ ബെറ്റർ ആയത് കൊണ്ട് ഞാൻ അവളെ ചൂസ് ചെയ്തത് ഒന്നും അല്ല.. അവളോട് എനിക്ക് ഒരു ഡിഫറെൻറ് ഇമോഷൻ ആയിരുന്നു.. അതാണ്…’
ഞാൻ അവളുടെ കയ്യുടെ മേലെ വച്ച കയ്യിൽ തിരികെ അവൾ മുറുകെ പിടിച്ചു. എന്റെ മുഖത്തേക്ക് അവൾ നോക്കി. കരഞ്ഞു കണ്ണ് കലങ്ങിയത് ശരിക്കും അറിയാം. എങ്കിലും അവൾ മുഖത്തൊരു ചിരി വരുത്താൻ ശ്രമിച്ചു..
‘ അവൾ എന്നേക്കാൾ ബെറ്റർ ആണെന്ന് എനിക്ക് നല്ല ബോധ്യം ഉണ്ട് അർജുൻ.. നീ എന്നെ വിഷമിപ്പിക്കാതെ ഇരിക്കാൻ വേണ്ടി അങ്ങനെ അല്ല എന്നൊന്നും പറയണ്ട. എന്റെ സ്വഭാവത്തിന് നീ എന്നെ പ്രേമിക്കണം എന്ന് പറയുന്നത് ഒക്കെ കൂടുതൽ ആണ്. ശരിക്കും അവൾ തന്നെയാണ് നിനക്ക് ചേരുന്ന പെണ്ണ്..’
‘നീ ഇങ്ങനെ സ്വയം കുറ്റപ്പെടുത്താതെ.. അവളോട് എനിക്ക് ഇഷ്ടം ഉണ്ട്. സത്യം ആണ്. പക്ഷെ അത് കൊണ്ട് എനിക്ക് നിന്നോട് ഇഷ്ടം കുറവ് ഉണ്ടെന്നല്ല. ഇത്രയും ദിവസം ഞാൻ നിന്നെ എത്രത്തോളം മിസ്സ്‌ ചെയ്‌തെന്നോ..? എനിക്ക് നിന്നെയും നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല.. ഐ നീഡ് യൂ ആസ് മൈ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട്.. ‘
ഞാൻ അത് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ ചിരിച്ചു. വേദന മറയ്ക്കുന്ന ഒരു പൊട്ട ചിരി.
‘നമുക്ക് രണ്ട് പേർക്കും ഫ്രണ്ട്സ് ആയി ഇരിക്കാൻ പറ്റില്ല അർജുൻ. ഫ്രണ്ട്സ് ആയി ഇരുന്നിട്ട് നമ്മൾ എന്ത് കാണിക്കാൻ ആണ്. എനിക്ക് അത് ഇമേജിൻ പോലും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.. ഇനി നിന്റെ മുന്നോട്ടു ഉള്ള ലൈഫിൽ ഞാൻ നിന്നാൽ ശരിയാവില്ല..’
എന്റെ കൈ വിടുവിച്ചു പോകാൻ എന്നോണം ലച്ചു എഴുന്നേറ്റു.. ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു വീണ്ടും അവളുടെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു അവളെ നിർത്തി
