ഉഗ്രന്‍ കളി!!!!…..”
“ഹാ ഹാ…ഇത്രേം പ്രകൃതിരമണി മതിയെങ്കില്‍ മുറ്റത്തൊരു പായങ്ങു വിരിച്ചാപ്പോരെ?…” വിനോദ് ചിരിച്ചു…
“അയ്യേ…. ഞാന്‍ സമ്മതിക്കൂല്ല…. ആരേലും മതിലിന്‍റെ മോളിക്കൂടെ എത്തിനോക്കിയാല്‍?….” സീത ഹരിയെ തള്ളിമാറ്റി…
“ഉം… അത് ശരിയാണ്…. സാരമില്ല… വഴിയുണ്ടാക്കാം…..” വിനോദ് എന്തോ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞു… പിന്നെ ഹരിയെ നോക്കി ചോദിച്ചു..
“അതവിടെ നിക്കട്ടെ, ബാക്കി അന്ത്യാഭിലാഷങ്ങള്‍ എന്തൊക്കെയാ?.. അത് കേള്‍ക്കട്ടെ…”
“ഒരെണ്ണം ഞാന്‍ ഇപ്പൊ പറയൂല്ല…. മറ്റേതു പറയാം….”
“പറ… ” വിനോദ് മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞിരുന്നു… ഹരി സീതയെ പിടിച്ചു തിരിച്ചു നിര്‍ത്തി നിതംബത്തില്‍ ഒന്നു തഴുകി…..
“എനിക്ക് ഒരു തവണ, ഒരൊറ്റത്തവണ,…. ചേച്ചീടെ ബായ്ക്കില്‍ ചെയ്യണം….” അവന്‍ വിനോദിനെ നോക്കിപ്പറഞ്ഞു…
“അയ്യോ…. അത് പറ്റൂല്ലാ….” സീത അവിടെനിന്നും ചാടി മാറി.
“പ്ലീസ് ചേച്ചീ… ഒരൊറ്റത്തവണയൊന്നു സമ്മതിക്ക്… പ്ലീസ്….” ഹരി യാചിച്ചു…
“പ്ലീസ് ഹരീ.. അത് മാത്രം പറ്റില്ല… എനിക്ക് അത്രേം വേദന താങ്ങാന്‍ പറ്റാത്തത്കൊണ്ടല്ലേ?…..” സീത പറഞ്ഞു…
“വേദനയുണ്ടായില്ലെങ്കിലോ?……” വിനോദ് ശബ്ദമുയര്‍ത്തി…. രണ്ടാളും അവന്‍റെ നേര്‍ക്ക്‌ നോക്കി…
“ഹരീ… അഞ്ചെട്ടു കൊല്ലം മുമ്പ് ഒരുതവണ ഞങ്ങളൊന്നു ട്രൈ ചെയ്തതാ… അന്നെനിക്ക് ഇച്ചിരി ആക്രാന്തം കൂടിപ്പോയി.. ശരിക്കും റിലാക്സ് ചെയ്യും മുന്‍പ് കുത്തിക്കേറ്റിയതു ഭയങ്കര വേദനയായി… അതാ ഇവള്‍ സമ്മതിക്കാത്തെ….” വിനോദ് കുറ്റസമ്മതം നടത്തി….
“ഓ?… അങ്ങനെയാണോ?…. സോറി ചേച്ചീ… എങ്കില്‍ ഞാന്‍ ആ ആഗ്രഹം ഉപേക്ഷിച്ചേക്കാം…..” അവന്‍ പറഞ്ഞു..
“ആഗ്രഹമൊന്നും ഉപേക്ഷിക്കണ്ട… നിനക്ക് നോവാതിരുന്നാല്‍ പോരേ?…. അത് ഞാന്‍ ശരിയാക്കിത്തരാം….” വിനോദ് സീതയോട് പറഞ്ഞു…
“പ്ലീസ് ഏട്ടാ… എനിക്ക് പേടിയാ…” സീത അപേക്ഷിച്ചു..
“നിനക്ക് വേദനയെടുക്കില്ല… ഞാന്‍ ഗ്യാരന്റി… ”
“എന്തായാലും ഇന്ന് വേണ്ട പ്ലീസ്..”
“അല്ലേലും ഇന്നത്തെ പ്ലാനെല്ലാം നേരത്തേ ഞങ്ങള്‍ തീരുമാനിച്ചതാ.. അല്ലെടാ?….” വിനോദ് ഹരിയെ നോക്കി..
“അതെയതെ…. ഹി ഹി..” ഹരി ചിരിച്ചു…
“എങ്കില്‍ പിന്നെ നമുക്ക് ലേശം ഭക്ഷണം അങ്ങ് കഴിച്ചാലോ?… എഴരയായില്ലേ?… കുറച്ചു നേരത്തേ അങ്ങ് തുടങ്ങിയേക്കാം?….” വിനോദ് ചോദിച്ചു..
“ഞാന്‍ പണ്ടേ റെഡി…” ഹരി ചാടി എണീറ്റു.
