മിന്നു ഉമ്മാനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച്.
എന്നെ ആർക്കും ഇഷ്ട്ടല്ല. ഉപ്പാക്കും ഉമ്മാക്കും ഇക്കാക്കും ആർക്കും ഇന്നെ ഇഷ്ട്ടല്ല ന്ന് പറഞ്ഞ് ഉമ്മാന്റെ മാറിൽ മുഖം പൂഴ്ത്തി വീണ്ടും കരഞ്ഞത്.
ഉമ്മ: ഏഹ്..? ഈ പെണ്ണിത് എന്തൊക്കെയാ റബ്ബേ പറയണത്.!
ആരാ പറഞ്ഞത് ഞങ്ങൾക്കൊന്നും നിന്നെ ഇഷ്ട്ടല്ല ന്ന്..?
മിന്നു: പിന്നെ എന്താ ആരും എന്നോട് മിണ്ടാത്തത്. ഇക്ക ഇപ്പൊ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരാറ് പോലും ഇല്ല. ഉപ്പയും എന്നോട് മിണ്ട്ണില്ല. ഉമ്മയും എന്നോട് മിണ്ടാറില്ല.
ഇപ്പൊ തന്നെ നിങ്ങൾ രണ്ടാളും ഇവിടെ വർത്താനം പറഞ്ഞ് ഇരിക്കുമ്പോ എന്നെ കൂട്ടിയില്ലല്ലോ..?
ഉമ്മാന്റെ പഞ്ഞിക്കെട്ട് മുലയിൽ കിടന്ന് ഇതൊക്കെ പറയുമ്പോൾ അവൾ ഏങ്ങൽ അടിച്ച് കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഉമ്മ എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു.
ഞാൻ സിങ്കിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി ചെന്ന് അവളെ ഉമ്മയിൽ നിന്ന് അടർത്തി മാറ്റി കെട്ടി പിടിച്ചു.
“ഹോ. എന്താണിത് പഞ്ഞിക്കട്ടയോ.!” ഞാൻ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു.
ഞാൻ: എടീ മണ്ടൂസെ. എനിക്ക് ആകെയുള്ളൊരു പെങ്ങൾ അല്ലെടീ നീ. നിന്നോട് ഞാൻ മിണ്ടാതെ നടക്കോ..?
മിന്നു: പിന്നെ എന്താ ഇപ്പൊ എന്റടുത്തേക്ക് വരാത്തത്..?
ഞാൻ: അത്. അത് പിന്നെ നീ പഠിക്കല്ലേ. അപ്പൊ ഞാൻ വന്ന് നിന്നെ ശല്യം ചെയ്യണ്ട എന്ന് കരുതിയിട്ട് അല്ലെ..
ഉമ്മ: ആന്ന്. പിന്നെ ഉപ്പ ഭാര്യയായ എന്നോട് തന്നെ മിണ്ടണില്ല. പിന്നെയല്ലേ..!
ഉമ്മ ആ പറഞ്ഞതിൽ എവിടെയോ ഒരു നിരാശ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
മിന്നു: ഞാൻ പറഞ്ഞോ ഇക്ക അടുത്ത് വന്നിരിക്കുന്നത് എനിക്ക് ശല്യമാണെന്ന്.
ഇക്ക എപ്പഴും എന്നോട് മിണ്ടണം ന്നും പറഞ്ഞ് അവൾ എന്നെ മുറുകെ കെട്ടി പിടിച്ചു.
അവളുടെ മുല എന്റെ നെഞ്ചിന് താഴെ ഞെരിഞ് അമർന്ന് പൊട്ടി പോകുമോ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.
മിന്നു: എനിക്ക് അങ്ങനെയൊക്കെ പഠിച്ചാൽ മതി. നമ്മക്ക് തൽക്കാലം ഇക്ക പറഞ്ഞ പോലെ ഉപ്പാനെ ഊറ്റി ജീവിക്കാ ന്നും പറഞ്ഞ് അവൾ ചിരിച്ചു.
