അൻഷുൽ അത് പറഞ്ഞു കണ്ണ് തുടച്ചു.. സ്വാതി അവനെ നോക്കാതെ ആ കഞ്ഞിയിൽ ബാക്കി വന്നതുമായി ആ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തു വന്നു… പാത്രങ്ങളെല്ലാം അടുക്കളയിൽ വെച്ച ശേഷം അവൾ തന്റെ മുറിയിൽ കയറി കഥകടച്ചു. അവൾ ആ ബെഡിൽ കിടന്ന് അൻഷുൽ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി ആലോചിച്ചു.
“അൻഷുൽ പറഞ്ഞത് സത്യമായിരിക്കും, പക്ഷെ ഇനി ഒരിക്കലും എനിക്ക് അൻഷുലുമായി ഒരു കുടുംബ ജീവിതം സ്വപ്നം കാണാൻ കഴിയില്ല. അൻഷുലിന് ഇപ്പോൾ കിട്ടിയ സമ്മാന തുകയേക്കാൾ എത്രയോ ഇരട്ടി എന്റെ ജയരാജ്‌ ഏട്ടന്റെ അടുത്തുണ്ട്. അത് പോലെ എന്നിലെ പെണ്ണിനെ സുഖിപ്പിക്കാൻ എന്റെ ജയരാജ്‌ ഏട്ടനെ കൊണ്ട് മാത്രമേ സാധിക്കൂ.. അൻഷുൽ വേണമെങ്കിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് പൊയ്ക്കോട്ടേ.. മക്കളേ ഞാൻ വിട്ട് കൊടുക്കില്ല..”
അവളുടെ ആ ചിന്തകളെ മുറിച്ചത് അവളുടെ കുഞ്ഞിന്റെ കരച്ചിലായിരുന്നു. സ്വാതി വേഗം കുഞ്ഞിനെ എടുത്ത് കണ്ണാടിയുടെ മുൻപിലുള്ള കസേരയിൽ ഇരുന്നു മുലയൂട്ടാൻ തുടങ്ങി. അവൾ കുഞ്ഞിന്റെ തലയിൽ പതിയെ തലോടി കൊണ്ടിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് ആ മുറിയിൽ ഒരു അവൾ അശരീരി കേട്ടു..
“എന്താ സ്വാതി നിനക്ക് നിന്റെ കുഞ്ഞിനെ മുലയൂട്ടുമ്പോഴും കാമമാണോ തോന്നുന്നത്..”
സ്വാതി ഒന്ന് ഞെട്ടി, ആ അശരീരി കേട്ട് ചുറ്റും നോക്കി ചോദിച്ചു..? ”
“ആരാ.. ആരാണത്..”
” സ്വാതി…
ഇത് നീ തന്നെയാണ് നിന്നോട് സംസാരിക്കുന്നത്…
നിന്റെ ഉള്ളിലെ നീ.. ”
സ്വാതി ഒരു നിമിഷം കണ്ണാടിയിലേക്ക് നോക്കി. അവൾക്ക് അവളുടെ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. തന്റെ പ്രതിബിംബം തന്നോട് തന്നെ സംസാരിക്കുന്നു.
“സ്വാതി..
നീ എന്റെ പിറകിലേക്ക് ഒന്ന് നോക്ക് ..നീ കാരണം മുഖം നഷ്ടമായ ഒരു സാധു സ്ത്രീ ഉണ്ട് എന്റെ പിറകിൽ..”
സ്വാതി ഒരു നിമിഷം തന്റെ പ്രതിഭിംഭത്തിന്റെ പിറകിലേക്ക് നോക്കി. താൻ പണ്ട് ഉടുത്തിരുന്ന പോലെ ഒരു മുഷിഞ്ഞ സാരിയും ബ്ലൗസും ഇട്ട് തന്റെ അതെ രൂപത്തിലുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി. പക്ഷെ അവളുടെ മുഖം കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല. പ്രതിബിംബം വീണ്ടും സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
