“അവള് ഞങ്ങടെ, “ലാസ്റ്റല്ലേ” അമ്മേ, അത് കൊണ്ട് ഇത്തിരി അന്നപുന്നാരം ആയിപ്പോയി അതാ “…
“ആ ഇനി അനുഭവിച്ചോ”… ദേഷ്യത്തോടെ അമ്മ പറഞ്ഞു.
അതെങ്ങനെയാ… അമ്മയ്ക്ക് മക്കളോട് ഒരിത്തിരി സ്നേഹം വേണ്ടായോ….??.
ലോകാവസാനമുണ്ടായാൽ, പോലും ഞാനും, എന്റെ കെട്ടിയോനും ഒരു തട്ടാനും മാത്രം ജീവിച്ചിരുന്നാൽ മതിയെന്ന് ചിന്തിക്കുന്ന കൂട്ടത്തിലാണ് അമ്മ…..
അവർക്ക് അവരുടെ കെട്ട്യോനോടല്ലാത്ത വേറെ ആരോടും പ്രത്യേകിച്ച് കടപ്പാടോ സ്നേഹമോ ഇല്ല….
പിന്നെല്ലേ, സ്മിത. അതൊരു പെണ്ണായതിന്റെ പേരിൽ പരുക്കുകളില്ലാതെ കൊണ്ട് പോകുന്നു…..
അങ്ങേരുടെ പെരുമാറ്റ ശൈലി അത്രക്ക് നല്ലതായത് കൊണ്ടാണല്ലോ, അമ്മേടെ കൂടെ താഴത്തെ മുറിയിൽ കിടക്കാൻ പറഞ്ഞാൽ അവൾ കൂട്ടാക്കാത്തതും….
അതെ…. അത് തന്നെയാണ് കാരണം… അതൊന്നു ഇപ്പോൾ അമ്മയോട് ചൂണ്ടി കാണിക്കാൻ ഒക്കില്ലലോ…
ഞങ്ങളുടെ അച്ഛൻ മരിച്ചിട്ട് പത്തു വർഷമായി, അതിനു ശേഷം അമ്മേടെ കൂടെ കൂടിയതാണ് ആ വിദ്ധ്വാൻ….
മറ്റൊന്നുമല്ല അമ്മേടെ സൗന്ദര്യം കണ്ട് മയങ്ങി പിന്നാലെ വന്നതാണ്….
പിന്നീട് ഒരു രജിസ്റ്റർ വിവാഹം നടത്തി ഒന്നിച്ചു ജീവിതവും തുടങ്ങി…
ഈ വീടും സ്വത്തും എല്ലാം എന്റെ അച്ഛൻ ഉണ്ടാക്കിയ സമ്പാദ്യമാണ്,
ഞാനും പുള്ളിയുമായി ഒരിക്കലും ചേരില്ല അത് കൊണ്ട് അങ്ങേരെ ഞാൻ മൈൻഡ് ചെയ്യത്തുമില്ല…..
ഈ വീട്ടിൽ ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ചു നിന്നാൽ പ്രശ്നങ്ങൾ തീർന്ന ദിവസമുണ്ടാവില്ല….
അതൊക്കെ കൊണ്ട് തന്നെയാണ് ഞാൻ നാടുവിട്ടത് തന്നെ…..
അതിനു തക്കതായ പാര അങ്ങേരു തന്നെ എനിക്കിട്ട് പണിതു തന്നു….
എന്റെ ജോലി…
അതും ചെന്നൈയിൽ…
ഞാൻ ജോലി ചെയ്തു സമ്പാദിക്കുന്നതിൽ വലിയ ഒരു പങ്ക് സ്മിതയുടെ ചിലവിനു വേണ്ടി ഞാൻ അയച്ചു കൊടുക്കും.
അല്ലാതെ പുള്ളി അവളെ സ്വന്തം മോളെ പോലെ നോക്കുമെന്ന വിശ്വാസമെനിക്കിമില്ല….
