കത്രീനയുടെ കടയുടെ പിമ്പിലൂടെയാണ് പുഴ ഒഴുകുന്നത്. പുഴയുടെ തീരം വരെ നിറയെ വാഴയും കാപ്പിയും കൊക്കോയും പച്ചക്കറികളും അവൾ നട്ടുവളർത്തിയിരുന്നു. വളരെ ശുഷ്‌ക്കാന്തിയോടെയാണ് കത്രീന അവയെ പരിപാലിച്ചിരുന്നത്. അവൾക്ക് പൂർണ്ണ പിന്തുണയുമായി ടോമി അവയെ നനയ്ക്കാനും അവയ്ക്കിടയിൽ വളരുന്ന കള പറിക്കാനും ആവശ്യസമയങ്ങളിൽ കീടനാശിനി തളിക്കാനും എപ്പോഴും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു.
സന്ധ്യയായിരുന്നു.
നിലാവ് വീണു.
ഫിസിക്സ് പ്രോബ്ളമൊക്കെ ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞ് ടോമി പുസ്തകം മടക്കി കോട്ടുവായിട്ടു കൊണ്ട് കൈകളുയർത്തി. ചുമരിലെ ക്ളോക്കിലേക്ക് നോക്കി.
“ഓ! ഏഴ് മണി!”
അവൻ അദ്‌ഭുതത്തോടെ സ്വയം പറഞ്ഞു.
“രണ്ടു മണിക്കൂർ ഒരേ ഇരിപ്പ്! എന്നാലും എന്റെ മമ്മി മഹാറാണിക്ക് തൃപ്തി വരില്ല!”
അവൻ ചുറ്റും നോക്കി.
“എവിടെപ്പോയി ആൾ?”
അവൻ പിറുപിറുത്തു.
“മമ്മീ! മമ്മ്യേ, പൂയ്!”
പ്രതികരണമുണ്ടായില്ല.
അവൻ എഴുന്നേറ്റു.
അടുക്കളയിലേക്ക് ചെന്ന് നോക്കി.
ഇല്ല.
അടുക്കള വാതിലിലൂടെ പുഴയിലേക്ക് നോക്കി.
പുറത്ത് വളർന്ന് നിന്ന വാഴകൾക്കും കൊടിമരങ്ങൾക്കുമിടയിലൂടെ, നിലാവിൽ കത്രീന കുളിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടു. ടോമി പതിയെ അങ്ങോട്ട് നടന്നു.
വാഴകളും കൊടിമരങ്ങളും വഴിയരികിൽ മതിൽ പോലെ വളർന്ന് നിന്നിരുന്നു.
അവൻ തോടിന്റെ കരയിൽ എത്തി.
