അഭിലാഷയുടെ സുഹൃത്ത് വാലന്റിയൻസ് ഡേയ്ക്ക് നൽകിയത് എന്ന പേരിൽ പിറ്റേ ദിവസം ഒരു വൈബ്രേറ്റർ അവൾ ക്ലാസിൽ കൊണ്ടുവന്നു.
ഗ്യാങ് മുഴുവൻ അത് പരിശോധന നടത്തി. അവർ നേരിട്ടൊരെണ്ണം ആദ്യമായായിരുന്നു കാണുന്നത്.
ജോ : “ഇതുകൊണ്ട് ചെയ്തു നോക്കിയോ?”
അഭി : “ഇത് തുറന്ന്‌ ബാറ്ററിയിടാൻ പഠിച്ചത് ഇന്നാണ്”
നീരജ : “ഇതാരാടീ തന്നത് സത്യം പറ?”
അഭി : “എന്റെ ഒരു ഫ്രെണ്ട്”
ജോ : “പേര് ഇല്ലേ?”
അഭി : “പറഞ്ഞാലും നിങ്ങൾ അറിയില്ല”
ജോ : “ആണോ, പെണ്ണോ?”
അഭി : “ആണ്, എന്താ ഒരു സംശയം”
ജോ : “ഏയ് ഒന്നുമില്ല, ഇത് പുതിയതാ?”
അഭി : “ഉം”
ജോ : “ഇതിന്റെ കവറെന്തിയേ?”
അഭി : “വീട്ടിൽ, കത്തിച്ചു”
ജോസഫൈന് മനസിലായി, സുഹൃത്ത് പെണ്ണ് തന്നെ.!
കാത്തു : “ഞങ്ങൾക്ക് കൂടി ഒന്ന്‌ ട്രൈ ചെയ്യാൻ തരില്ലേ?”
അഭി : “പിന്നല്ലാതെ, അതിനല്ലേ ഇത്”
കാത്തു : “ഇതെങ്ങിനാ വൃത്തിയാക്കുന്നത്?”
അഭി : “എടീ പൊട്ടി ഇത് ഉള്ളിൽ കയറ്റുന്നതല്ല, അവൾക്ക് ഈ ഷേപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ ഉള്ളിലിടണമെന്ന്‌ തോന്നുന്നു”
കാത്തു : “പോടീ അതൊക്കെ മനസിലായി, എന്നാലും ഒരാൾ ഉപയോഗിച്ചു കഴിഞ്ഞ്…”
അഭി : “ഇതിന്റെ ഹെഡ് നന്നായി സോപ്പു വെള്ളം കൊണ്ട് ഒന്ന്‌ തുടച്ചാൽ മതി”
കാത്തു : “കഴുകാൻ വയ്യേ?”
അഭി : “കഴുകുകയൊക്കെ ചെയ്യാം, പക്ഷേ ഈ ചാർജ്ജിങ്ങ് പോയിന്റിലും, ബാറ്ററി ഇടുന്നിടത്തും വെള്ളം പോകരുത്, അവിടം വാട്ടർ പ്രൂഫ് അല്ല, മുള്ളിയേക്കല്ല് ഇതിലേയ്ക്ക് എന്ന്‌ സാരം”
എല്ലാവരും കുലുങ്ങി ചിരിച്ചു.
വൈബ്രേറ്റർ ഓൺ ചെയ്ത് ഹെഡ്ഡിൽ കൈകൊണ്ട് പരിശോദന നടത്തി.
ജോസഫൈൻ : “സംഭവം അടിപൊളി!”
നീരജ : “നോക്കട്ടെ, നോക്കട്ടെ”
കാത്തു : “എന്തോന്ന്‌?”
നീരജ : “ഒന്ന്‌ കൈയ്യിൽ താ”
കാത്തു : “ഇന്നാ”
അവളത് കൈവെള്ളയിൽ വച്ച് തലോടി. നവ്യ വൈബ്രേറ്റർ കൈയ്യിലെടുത്ത് നോക്കി.
നവ്യ : “ഇതുകൊണ്ട് പോകുമോ?”
