കളിയാക്കിയുള്ള അയ്യർ എന്ന വിളിക്ക് കാരണം ഐറിന്റെ നിറമായിരുന്നു. ചില സമയത്ത് ചെന്തെങ്ങിന്റെ പോലെ ചുവന്ന്‌ തുടുക്കും കവിളുകൾ. മെലിഞ്ഞ ശരീരം എന്ന്‌ പറയാനൊക്കില്ല, എങ്കിലും കൂട്ടത്തിലെ സ്ളിം ബ്യൂട്ടി അവൾ തന്നെയായിരുന്നു.
നവീന് ഐറിനെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട് – കുറെ നാളുകളായി. ഐറിൻ ഒരു ചിരിയിൽ സൗഹൃദം ഒതുക്കി.
നവ്യ ഒരിക്കൽ ചോദിച്ചു,
നവ്യ : “ഏട്ടായിക്ക് ഒരു നോട്ടമുണ്ടല്ലേ അവളെ?”
നവീൻ : “ഉണ്ട്, പക്ഷേ കിട്ടില്ലല്ലോ?”
നവ്യ : “ഉം?”
നവീൻ : “റേഞ്ച് കൂടുതലല്ലേ?”
നവ്യ : “അവൾ ചിലപ്പോൾ വളഞ്ഞേക്കും”
നവീൻ : “നിനക്കെന്താ ഇതിലിത്ര താൽപ്പര്യം?”
നവ്യ : “ഒരു പുണ്യപ്രവർത്തി”
നവീൻ : “എന്നാൽ നീയിങ്ങ് വളച്ച് താ”
നവ്യ : “അങ്ങിനെ ചുമ്മാ ഒന്നും പറ്റില്ല, തുട്ടിറക്കണം”
നവീൻ : “പിന്നെ ഇവിടെ ബൈക്കിന് പെട്രോൾ അടിക്കുന്നത് തന്നെ അമ്മയുടെ കാലുപിടിച്ചും വല്ലവനേയും ലിഫ്റ്റെടുത്തുമൊക്കെയാ, അല്ല അവൾ വലിയ കാശുകാരിയാണെന്നാണല്ലോ നീ പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുള്ളത്?”
നവ്യ : “എനിക്കറിയാവുന്ന രഹസ്യം പറയാം.”
നവീൻ : “shoot”
നവ്യ : “അവളുടെ പേരന്റ്സ് അത്ര സുഖത്തിലല്ലെന്നാണ് തോന്നുന്നത്, അവളുടെ ക്യാഷിന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ നോക്കുന്നത് ഡാഡിയാണ്, നേരിട്ടുമല്ല, ഒരു ആന്റിയുണ്ട്; ഡാഡിയുടെ പെങ്ങൾ. അവര് കൊടുക്കണം ഇവൾക്ക് കാശ് കൈയ്യിൽ വരുവാൻ. ആ പുള്ളിക്കാരി സ്ട്രിക്റ്റുമാണ്”
നവീൻ : “ഓ അപ്പോൾ അതാണ് സിറ്റുവേഷൻ – ഏതായാലും കേസ് വിട്ടേക്ക്, കാശുമുടക്കി ലൈനടിക്കാനൊന്നും ഞാനില്ലേ”
അവനങ്ങിനെ പറഞ്ഞെങ്കിലും മനസിൽ ഐറിൻ നിറഞ്ഞു നിന്നു.
സ്വർണ്ണ രഥമേറി സൂര്യൻ പലവട്ടം സഞ്ചരിച്ചു.
ഇതിനിടയിൽ നവ്യ നവീനിന്റെ കാര്യം തമാശ് രീതിയിൽ ഐറിനോട് അവതരിപ്പിച്ചു, കാശ് മുടക്കാൻ താൽപ്പര്യമില്ലാ എന്നും അവൾ പറഞ്ഞു.
ആ സംസാരം വെറും തമാശായി ആ സൗഹൃദ കൂട്ടായ്മയിൽ അലയടിച്ച് ഏതോ മണൽ തിട്ടയിൽ അലിഞ്ഞില്ലാതായെങ്കിലും ഐറിന്റെ ഉള്ളിൽ ചെറിയ ഒരു സ്പാർക്കായി കിടന്നു. ഇരുവർക്കും അന്യോന്യം നമ്പർ പോലും അറിയുകയുമില്ല.
നവ്യയ്ക്ക് സുഖമില്ലാത്ത ഒരു ദിവസം ആ ഗ്യാങ് നവീനിനെ വളഞ്ഞു. ഐറിൻ മാത്രം പിന്നിൽ നിന്നു, ചർച്ച്യ്ക്ക് മുന്നോട്ട് വന്ന്‌ ഒന്നിനും ഇടം കൊടുത്തില്ല.
