കാത്തു : “എടീ കാണിക്കുമോടീ”
ഐറിൻ : “ഞാൻ കാണിക്കാം, അതിൽ എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ കാണിക്കുന്നതിന് ഒരു രസമൊക്കെയുണ്ട്”
നീരജ : “അവനത്ര പതുക്കെയാ പിടിച്ചേ?”
അഭി : “ഛേ ഒരു അനിയത്തികുട്ടിയുടെ മുന്നിൽ വച്ച് പറയാവുന്നതാണോ ഇതൊക്കെ?”
നീരജ : “ഇനി അധികം സമയമൊന്നുമില്ല, അല്ല നിനക്ക് ഒന്ന്‌ സെറ്റപ്പ് ചെയ്ത് കൊടുത്തു കൂടെ”
ഐറിൻ : “വേണ്ടേ, നമ്മുക്ക് കൈപ്പണിയാണിഷ്ടം”
നീരജ : “നവ്യക്കുമതേ?”
കാത്തു : “ഹാജർ”
നീരജ : “ങാ കാത്തുവും അതിന്റെ ആളാ”
കാത്തു : “അഭിക്ക് പിന്നെ ലൈവ് വേണം”
അവരുടെ ചർച്ച ഈ രീതിയിൽ മുന്നോട്ട് പോയി. അവസാനം ഇതെല്ലാം വെറുതെ പറയുന്നതാണ് എന്നൊക്കെ എല്ലാവരും നവ്യയോട് പറഞ്ഞ്, ചേട്ടനെ നല്ലപിള്ളയും ആക്കി.
എന്നാൽ കൈക്രിയ നടന്നിട്ടുണ്ട് എന്നത് നവ്യക്ക് മനസിലായി. അങ്ങിനുള്ള ഡീപ്പ് സീക്രട്ടുകൾ ഐറിൻ അഭിലാഷയോട് പറയും. അവൾ എല്ലാം കഴിഞ്ഞവൾ ആയതിനാൽ ഐറിന് ഇതുപോലുള്ള വിഷയങ്ങൾ പറയാൻ മടിയില്ല. മാത്രവുമല്ല ഐറിന്റെ അച്ഛന്റേയും അമ്മയുടേയും വിഷയങ്ങൾ എല്ലാം അഭിയോടാണ് അവൾ പറഞ്ഞിരുന്നത്. അഭി അങ്ങേയറ്റം ഉഴപ്പത്തിയാണെങ്കിലും കൂട്ടുകാരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾക്കെല്ലാം – നല്ലതിനും, ചീത്തയ്ക്കും താങ്ങും – തണലുമായിരുന്നു. ആണുങ്ങളുമായുള്ള ഇടപാടുകൾക്കും, ബിയർ മേടിക്കാനും എല്ലാം അഭിയാണ് മുന്നിട്ടിറങ്ങുക. തടിയും, പൊക്കവും കൂടുതലുള്ള അഭിലാഷ ആരേയും കൂസുകയുമില്ല, ഒന്നും മനസിൽ കൊണ്ടു നടക്കുകയുമില്ല. ബുള്ളറ്റ് വരെ ഓടിക്കും. പെമ്പിള്ളേരെ വളച്ച് കൊണ്ടു പോകുന്ന ഒരു സൂക്കേടും അഭിലാഷയ്ക്കുണ്ട് എന്ന്‌ ആൺപിള്ളേർ പറയാറുണ്ട്, പക്ഷേ ഇവർക്കാർക്കും അങ്ങിനൊരു അനുഭവമില്ല. എല്ലാവരും അവളുടെ കൈകളിൽ നിന്ന്‌ ഫ്രണ്ട് സ്കൂസിങ്ങ് വാങ്ങിയിട്ടുള്ളവരാണ്. അത് സൗഹൃദത്തിനിടയിലെ തമാശായി ആ കൂട്ടുകാരികൾ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. മാത്രവുമല്ല വേണമെങ്കിൽ ഒന്ന്‌ സുഖിക്കാനും അതിൽ പലരും തയ്യാറായിരുന്നു. കുറിഞ്ചിമലയുടെ മുകളിൽ സന്ധ്യയ്ക്ക് ഒരു ദിവസം ബിയറിന്റെ ലഹരിയിൽ കാത്തുവിന്റെ മിൽമ്മാ എടുത്ത് അഭി കുടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതെല്ലാം ഫ്രണ്ട്ലി ജോക്സ് എന്ന രീതിയിലാണ് കൂട്ടുകാരികൾ കണ്ടിരുന്നത്. ആ ഗ്യാങ്ങിലെ എല്ലാവരും അതോർത്ത് വിരലിട്ട് പല തവണ കളഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്നത് മറ്റൊരു സത്യം. എങ്കിലും പ്രത്യക്ഷത്തിൽ അവരാരും ലെസ്ബിയൻസ് ആയിരുന്നുമില്ല.
