“ കഴുക്കാതിരിക്കുന്നതാ സുഖം” അവർക്ക് ആദ്യം മനസ്സിലായില്ല. പിന്നെ പതിയെ കത്തിവന്നപ്പോൾ അവർ ദേഷ്യം അഭിനയിച്ച് ചിറി കോട്ടി.
“ ആന്റിയ്ക്ക് അറിയാഞ്ഞിട്ടാ.. ആന്റീടെ വിയർപ്പിന് എന്ത് സ്മൈലാണെന്ന് അറിയോ…”
ആ മുഖത്ത് വീണ്ടുമൊരു കുസൃതിനോട്ടം ഒളിമിന്നി.
“ അതിരിക്കട്ടെ… പിന്നെ എപ്പോഴേലും വിനൂന് ആന്റീടെ പാന്റി മണക്കണമെന്ന് തോന്നിട്ടുണ്ടോ…?”
“ അടി കിട്ടില്ലെങ്കിൽ സത്യം പറയാം…”
“ ആയിക്കോട്ടെ, പറ… കേക്കാലോ…”
“ ഒത്തിരിവട്ടം… ഒരിക്കല്‍ ആരും കാണാതെ ഇവിടെ കേറി എടുത്താലോന്ന് വരെ ആലോചിച്ചു”
“ ങേ… ഇത് വട്ട് എളകിയിരിക്കുവാ… സമയത്ത് കിട്ടേണ്ടത് കിട്ടിയില്ലേൽ കാര്യങ്ങള് കൈവിട്ടു പോവും..” സരിതാന്റി എഴുന്നേറ്റു.
“ ഷോക്കടിപ്പിക്കാൻ പോവാണോ?”
“ അതെ.. ഒന്ന് അടിപ്പിച്ചാലേ ശരിയാവൂ… കുഞ്ഞ് ഇവിടെയിരിക്ക്… ഇപ്പൊ വരാം..” ആന്റി അകത്തേക്ക് പോയൊരു പൊതിയുമായി വന്നു.
“ അന്ന് പിറന്നാളുകാരന് സമ്മാനമൊന്നും തരാനൊത്തില്ലല്ലോ… ദാ ഇത് പിടിച്ചോ..” ഞാനത് കൈനീട്ടി വാങ്ങി.
“ തുറന്നുനോക്കിയേ…” മിടിക്കുന്ന ഹൃദയത്തോടെ ഞാനത് തുറന്നുനോക്കി. എന്താണെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കണ്ണ് വിടർന്നു. അതവരുടെ പാന്റിയായിരുന്നു!
അന്ന് ഞാൻ മണത്ത് വാണമടിച്ച അതേ ഇളംനീലക്കളർ പാന്റി. അത്ഭുതവും അതിലിരട്ടി സന്തോഷവും കൊണ്ട് മനം കുളിർത്തു. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളോടെ ഞാനത് എടുത്തുനോക്കി. അതിന്റെ മുൻവശത്ത് വളരെ നേർത്ത തവിട്ടുഛായ മാത്രമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നത്. എന്തെങ്കിലും മണമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അത് അലക്കുപൊടിയുടേത് ആണ്.
“ ആവശ്യം കഴിഞ്ഞിങ്ങ് തന്നേക്കണം കേട്ടോ…” അവർ ലാസ്യത്തോടെ മൊഴിഞ്ഞു.
“ മ്ംം” ഞാൻ ചെറിയ താല്പര്യമില്ലായ്മ ഭാവിച്ചു..
“ എന്ത് കുംം? ഇഷ്ടായില്ലാ?” അവർ തിരക്കി.
“ ഇഷ്ടായി.. പക്ഷേ ഒരു കാര്യോടെ ഉണ്ടാരുന്നേൽ പെരുത്തിഷ്ടായേനേ…”
“ എന്റെ ബ്രായാണോ…? അതും വേണേൽ തരാം…” അവർ ചിരിച്ചു.
“ അതും അലക്കിയതല്ലേ… എനിക്ക് വേണ്ടത് അല്ലാത്തതാ…”
“ അലക്കാത്തതോ…?” അവർ നെറ്റി ചുളിച്ചു.
“ പോ ചെക്കാ.. അന്നങ്ങനെ നടന്നെന്നുവച്ച്… എനിക്ക് വയ്യ… അയ്യേ….”
“ എന്തയ്യേ… എന്തിനുവേണ്ടിയാണോ ആന്റി അത് തരുന്നത്, അത് ചെയ്യണമെങ്കിൽ അതിൽ ആന്റിടെ മണമാ വേണ്ടെ. അതല്ലാതെ സർഫിന്റെയല്ല.”
“ എന്നാൽ എന്റെ മുഷിഞ്ഞ ബ്രാ തരട്ടെ…?”
“ അതിൽ മൊലേടെ മണമല്ലേ കാണൂ. ആന്റീടെ കുറുമ്പാടിന്റെ മണം കാണില്ലല്ലോ…”
“ പോ ചെക്കാ അവിടുന്ന്… വർത്താനം കേട്ടിട്ട് തൊലി പൊളിയുന്നു.” ആന്റി ചെവി പൊത്തി. പിന്നെ
The Author
