ആലപ്പുഴക്കാരി അമ്മ 2

കണക്കെ ആര്‍ത്തിയോടേ നാലു കാലില്‍ നിന്നു ഒട്ടും വൈകാതെ ജോയും മനുവും അവര്‍ ഉടുത്തിരുന്ന മുണ്ട് അഴിച്ചു മാറ്റി കുലച്ചു നിന്ന അവരുടെ കുണ്ണ അമ്മമാരുടെ മുന്നിലേക്കടുപ്പിച്ചു അമ്മമാര്‍ മെല്ലെ വായ പൊളിച്ചു അവര്‍ കുണ്‍ന അവരുടെ വായിലേക്ക് കയറ്റിക്കൊടുത്തു ഇരുവരും തങ്ങളുടെ ഒരുകൈകൊണ്ട് മുലകളെ തഴുകികൊണ്ട് മക്കളുടെ കുണ്‍ന ഊമ്പുവാനു തുടങ്ങി ഊമ്പുന്നതിനിടയില്‍ രണ്ടുപേരില്‍ നിന്നും പലതരത്തിലുള്ള ശബ്ദങ്ങള്‍ വന്നുക്കൊണ്ടിരുന്നു അല്‍പ്പസമയത്തിനുള്ളില്‍ തന്നെ ഇരുവരുടേയും കുണ്ണ പാല്‍ ചുരത്തി അത് അമ്മമാരുടെ വായ കവിഞ്ഞ് അവരുടെ ചുണ്ടിലൂടെ പുറത്തേക്കൊഴുകി പക്ഷേ ഔ തുള്ളി പോലും അവര്‍ പാഴാക്കാന്‍ ഒരുക്കമായിരുന്നില്ല വായിലേക്കൊഴുകിയ പാല്‍ കുടിച്ചിറക്കിയതിനു ശേഷം പുറത്തേക്കൊഴുകിയ ഓരോ തുള്ളിയും അവര്‍ തറയില്‍ നിന്നും ആര്‍ത്തിയോടെ നക്കിയെടുത്തു നുണഞ്ഞു അതിനു ശേഷം ചിറ്റയും ലൗലിയും ഒരേ സ്വരത്തില്‍ അവരെ വിളിച്ചു
മക്കളേ………….
ആഹ് സമയം ആകാശം ഇരുണ്ടുകൂടിയിരുന്നു എവിടെ നിന്നോ ഒരു തണുത്തക്കാറ്റ് മെല്ലെ വീശി തുടങ്ങി മാനത്ത് ഇടിയും മിന്നലും മാറി മാടി വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു അമ്മമാര്‍ മുട്ടിലിഴഞ്ഞു മനുവിന്റേയും ജോയുടേയും അടുക്കലെത്തി ഇരുവരും അവരുടെ കൈപ്പിടിച്ചു അവരുടെ മടിയില്‍ ഇരുത്തി അപ്പോഴാണു ഞാന്‍ ലൗലിയുടെ വെളുത്ത് കൊഴുത്തുരുണ്ട മുലകളേയും അവയിലെ ഇളം ചുവപ്പു നിറത്തിലെ മുലഞെട്ടുകളേയും ശ്രദ്ധിച്ചത് ജോ അവരുടെ മുലകളെ തഴുകുകയും ഞെരിച്ചുടക്കുകയും ലൗലിയുടെ മടക്കു വീണ കഴുത്തില്‍ മുത്തമിടുകയുമൊക്കെ ചെയ്യുന്നുണ്ട് പെട്ടന്നു തന്നെ ജോ അവന്റെ എല്ലാ പ്രവര്‍ത്തികളും അവസാനിപ്പിച്ചു എന്നെ ഒന്ന് നോക്കിയതിനു ശേഷം ചോദിച്ചു
ഇപ്പോ മനസ്സിലായോ കണ്ണാ ഇവള്‍ എന്റെ ആരാന്നു ?
‘ഉം” ഞാനൊന്നു ഇരുത്തി മൂളി
അളിയാ ഇനി ജോയും മമ്മിയും അവരുടെ കഥ നമ്മളോട് പറയും നിനക്ക് ചോദിക്കാനുള്ളതെന്തും അവരോട് ചോദിക്കാം
മനു പറഞ്ഞു
മനു കണ്ണനു അറിയാനുള്ളതൊക്കെ എനിക്കറിയാം
അതേ എന്നാലും അവന്‍ ചോദിക്കട്ടെ അതാ അതിന്റെയൊരു ശരി
എന്നാല്‍ കണ്ണന്‍ ചോദിക്കട്ടെ
ജോ എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു ഒന്നാലോചിച്ച ശേഷം ഞാന്‍ ജോയോട് ചോദിച്ചുനിങ്ങള്‍ എങ്ങനാ ഇങ്ങനെ ആയത് ?
ഞാനതു പറയുന്നതിലും നല്ലത് മമ്മി പറയുന്നതാ
അല്‍പ്പമൊന്നു ചിന്തിച്ച ശേഷം ജോ പറഞ്ഞു
ലൗലി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി
എല്ലാത്തിന്റേയും തുടക്കം 5 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുന്‍പാണു ജോക്കുട്ടനു അന്നു 19 വയസ്സ് ഞാനന്നു കീഴത്തൂര്‍ ഗവണ്മെന്റ് സ്‌കൂളില്‍ ടീച്ചര്‍ ജീന പ്ലസ് ടൂവിലും സജിച്ചായന്‍ എറണാകുളത്തായിരുന്നു ജോലി മാസത്തിലൊരിക്കല്‍ മാത്രം വരും അപ്പോള്‍ തന്നെ മനസ്സിലാവുമല്ലൊ ഒരു സ്ര്തീയുടെ ജീവിതം വല്ലാത്തൊരു ഏകാന്തതയായിരുന്നു അപ്പോഴൊക്കെ കൂടാതെ സ്‌കൂളിലെ ടെന്‍ഷന്‍ വേറേ ആകെയുള്‍ല ആസ്വാസമെന്നു പറയുന്നത് ഇവന്‍ മാത്രം ആയിരുന്നു ഒരു അമ്മ മകന്‍ ബന്ധം ആയിരുന്നില്ല ഞാനും ജോക്കുട്ടനും തമ്മില്‍ രണ്ട് കൂട്ടുകാരെ