ബംഗ്ലാവിലെ പെണ്ണുങ്ങള്‍
Banglavile Pennungal
അമ്മയുടെയൊപ്പം ആണ് ഞാന്‍ ബംഗ്ലാവില്‍ എത്തിയത്. ആദ്യ ജോലിയില്‍ എന്റെ ആദ്യ ദിനം. വീടിന്റെ പിന്നിലൂടെ മുന്‍പ് വന്നതുപോലെ തന്നെ അടുക്കളയില്‍ ഞങ്ങള്‍ എത്തി.
“ങാ..മണിയന്‍ വന്നോ..ഏതായാലും മോന്‍ വന്നതോടെ നിന്റെ പണി പോയല്ലോടീ”
ചെന്ന പാടെ അടുക്കളക്കാരി തള്ള മറിയാമ്മചേടത്തി അമ്മയോട് പറഞ്ഞു. അമ്മയുടെ മുഖത്ത് അത്ഭുതം ഒന്നും ഞാന്‍ കണ്ടില്ല. അമ്മ നേരത്തെ തന്നെ വിവരമൊക്കെ അറിഞ്ഞു എന്നെനിക്ക്മനസിലായി. മാത്രമല്ല, വീട്ടില്‍ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക് കൂട്ടായി അമ്മ വേണം എന്ന് ഞാന്‍ പറയുകയും ചെയ്തിരുന്നു.
“അത് സാരമില്ല ചേടത്തി..ആരേലും ഒരാള്‍ ജോലി ചെയ്‌താല്‍ പോരെ” അമ്മ ചോദിച്ചു.
“ഉം മതി മതി..പക്ഷെ ഇവന്‍ നല്ല രോഗ്യമുള്ള പയ്യനായ കൊണ്ട് പണി നന്നായി ചെയ്യിപ്പിക്കും അവര്‍”
തള്ള അര്‍ത്ഥഗര്‍ഭമായി പറഞ്ഞത് കേട്ട് അമ്മ ചിരിയടക്കാന്‍ പണിപ്പെടുന്നത് ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. ഈ അമ്മയെന്താ ഇങ്ങനെ എന്ന് ഞാന്‍ അപ്പോള്‍ ആലോചിക്കാതിരുന്നില്ല. പക്ഷെ പിന്നീട് എനിക്കെല്ലാം മനസ്സിലായി; ഏറെ വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞാണെങ്കിലും. അമ്മയുടെ ആദ്യ ഭര്‍ത്താവിന്റെ മറ്റേതോ സ്ത്രീയില്‍ ഉണ്ടായ മകനാണ് ഞാന്‍. അവരെ ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടാണ് അയാള്‍ അമ്മയെ കെട്ടിയത്. അവരില്‍ രണ്ടു മക്കള്‍ ഉണ്ടായപ്പോള്‍ അവരെയും ഉപേക്ഷിച്ചു. അയാള്‍ ഉപേക്ഷിച്ചെങ്കിലും അമ്മ എന്നെ കൈവിട്ടില്ല. അങ്ങനെ അവരുടെ മക്കളായ മായ, രേഖ എന്നിവരുടെ ആങ്ങളായി എന്നെയും വളര്‍ത്തി. പക്ഷെ വളര്‍ന്നു മുറ്റിയതോടെ കടി മൂത്ത രണ്ട് അവളുമാരും എന്നെ ഒരിക്കലും അങ്ങനെ കാണാന്‍ ശ്രമിച്ചില്ല. രണ്ടും ഗജ കഴപ്പികള്‍ ആയിരുന്നു.
“അമ്മച്ചിയെ കൊണ്ടുപോയോ?” അമ്മ ചോദിച്ചു.
“ഇന്നലെത്തന്നെ കൊണ്ട് പോയി..തള്ളേം ഇവിടുത്തെ എന്തരവളുമാരുടെ കൂടെ നിന്നു മടുത്തു. മോളുടെ കൂടെ ആകുമ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് മനസമാധാനം എങ്കിലും കിട്ടുമല്ലോ..ഇവിടെ കുറെ എണ്ണം കഴപ്പും മൂത്ത്..” തള്ള അമര്‍ഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
അമ്മ കണ്ണ് കാണിച്ചപ്പോള്‍ തള്ള നിര്‍ത്തി. ഞാന്‍ ഒന്നും അറിയാത്ത പാവത്തെപ്പോലെ കസേരയില്‍ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
