“എന്താടാ ഒരു മടി.. ഇനി മഴുവൻ തുണിയും ഞാൻ നിന്നെക്കൊണ്ടു ഉരിയിക്കണോ??” ശ്രീദേവിയാന്റി ഒരു ചിരിയോട് ചോദിച്ചു..
അവന് ഷർട്ടൂരാതെ മറ്റു നിവൃത്തിയില്ലാതായി.. അവൻ കുടുക്കുകളൂരി നെഞ്ചു രണ്ടു കൈകൾകൊണ്ടും മറച്ചു നിന്നു..
“എന്താടാ… നീ കൈകൊണ്ട് മറച്ചു പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്..?? ഞങ്ങളും കൂടെ ഒന്ന് കാണട്ടെടാ..” ആന്റി പറഞ്ഞു.. അരുണിന്റെ മനസ്സിനെ കീഴടക്കാൻ പോന്ന ആജ്ഞാ ശക്തി അന്നേരം ശ്രീദേവി നേടിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.. അവർ ബലാത്കാരമായി അവന്റെ കൈകൾ നെഞ്ചിൽ നിന്നടർത്തി മാറ്റി അവനോട് അറ്റൻഷനായി നിൽക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു.. അരുൺ അവർ പറഞ്ഞതുപോലെ അനുസരിച്ചു.. ഒരു മാമ്പഴത്തിന്റെ മുഴുപ്പോടെ അരുണിന്റെ നെഞ്ചിൽ തൂങ്ങുന്ന പെണ്മുലകൾ കണ്ടു ശ്രീദേവിയാന്റി ഒരു പുച്ഛച്ചിരി ചിരിച്ചു.. “നീ പെണ്ണാണോടാ.. അതോ ആണാണോ..??” ശ്രീദേവിയാന്റി അവനോടു ചോദിച്ചു.. തന്റെ അഭിമാനത്തിനെൽക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ക്ഷതമായി അതവന് തോന്നി..
അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ പെണ്ണുങ്ങളും ആ ചോദ്യം കേട്ട് ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. അവന്റെ കണ്ണുകൾ കുടുകൂടെ നിറയാൻ തുടങ്ങി.. നിറഞ്ഞു തുളുമ്പാൻ തുടങ്ങി.. അവൻ കരയുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ അപ്പുറത്ത് നിന്ന വാസന്തി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
“ശ്രീദേവി കൊച്ചമ്മേ, ഈ കൊച്ചന്റെ കണ്ണു നിറയലൊക്കെ വെറും അഭിനയമാണ്.. ഇവന്റെ രാവിലത്തെ ഷോ കാണേണ്ടതായിരുന്നു.. സാധാരണ നമ്മുടെ പാടവരമ്പത്ത് തൂറി വൃത്തികേടാക്കുന്ന ചെറുക്കനാന്ന് തോന്നിയപ്പോ ഞാൻ ചോദിക്കാൻ ചെന്നു.. അതിന് ഈ കൊച്ചൻ എന്നെ ചീത്തയും വിളിച്ചു, കയ്യിലിരുന്ന വടിയെടുത്തു പൊതിരെ തല്ലി മാപ്പും പറയിപ്പിച്ചിട്ടാ വിട്ടത്.. അറിയാവോ??” വാസന്തി ശ്രീദേവിയാന്റിയെ എരികേറ്റുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു..
“ആഹാ..ഇവൻ അത്രയ്ക്കായോ… ഒരു പെണ്ണിനെ തോന്നിവാസം പറഞ്ഞു തല്ലി മാപ്പുപറയിക്കാനൊക്കെ ഇവൻ തുടങ്ങിയോ..?? എന്നാൽ ആ പരിപാടി ഇന്ന് തീർത്തു തരണമല്ലോ..? നിന്ന് മോങ്ങാതെ കണ്ണു തുടയ്ക്കടാ..” ശ്രീദേവിയാന്റി പറഞ്ഞപ്പോൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് നിന്ന അരുൺ വേഗം കണ്ണുതുടച്ചു..
“ഇനി വാസന്തി ഏതായാലും കല്ല് വിരിച്ചോ.. ഞാൻ ആദ്യ ദിവസം തന്നെ വേണോ എന്ന സംശയത്തിലായിരുന്നു.. ഇവനൊക്കെ ഇതു തന്നെയാ നല്ലത്..” ശ്രീദേവിയാന്റി പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ചു..
വാസന്തി അന്നേരം ഒരു പുച്ഛചിരിയോടെ കയറിവന്നു ഡൈനിങ് ടെബിളിൽ പാത്രം തുറന്ന് ഉപ്പുകല്ലു വിതറി.. പാറപോലെ ഉറച്ച ആ ഉപ്പുകല്ലിലേക്ക് കയറി മുട്ടുകുത്തി നിൽക്കാൻ അവർ അരുണിനോട് പറഞ്ഞു..
