അവരുടെ സംസാരത്തിൽ അവർ നല്ല അടുപ്പമായി എന്നു റീനയ്ക്ക് മനസ്സിലായി….
റീന ചായ റെഡി ആക്കി നാല് സ്റ്റീൽ ഗ്ലാസ്സിലേക്ക് പകർത്തി മുന്നിലേക്ക് വന്നു….
സാറ അവളുടെ വീടിന്റെ പടിക്കൽ ആരെയോ കാത്തു നിൽക്കുകയായിരുന്നു…
റീന : ചേച്ചി ചായ കുടിക്കാം….
വർക്കിയും പാപ്പിയും ഓരോ ഗ്ലാസ്‌ ചായ എടുത്തു….
4 മണി ആയതോടെ ഒരു ഓട്ടോ സാറയുടെ വീടിന്റെ മുമ്പിൽ വന്നെത്തി നിന്നു…. രണ്ട് കുട്ടികൾ അതിൽ നിന്നു ചാടിയിറങ്ങി…..
സാറയുട കയ്യിൽ ബാഗ് കൊടുതു അകത്തേക്ക് ഓടി….
പാപ്പി : ചേട്ടന് ആകെ ഉള്ളത് മോളാന്നു പറഞ്ഞിട്ട്…
വർക്കി : ഓഹ്…. അതാണ് ഞങ്ങളുടെ ബെന്നിച്ചനും ബിൻസിയും…..താ ആ കാണുന്ന വീട്ടിലെയാണ്….
റീന തന്റെ ഇടതു വശത്തുള്ള വീട്ടിലേക്ക് നോക്കി….
വർക്കി : മേരിയുടെ മക്കളാണ്…..ഭർത്താവ് ആൻസൺ ഒരു ആക്‌സിഡന്റിൽ 3 കൊല്ലം മുൻപ് തൊടുപുഴയിൽ വെച്ചു മരിച്ചു….പിന്നെ ആകെയുണ്ടായിരുന്ന അമ്മയും ഈയടുത്തു പോയി……അവർ അവിടെ തനിച്ചാ
പാപ്പി : ഓഹ് കഷ്ടം …
വർക്കി : മേരി കട്ടപ്പനയിലാ ജോലി…. അക്കൗണ്ടന്റ് ആണ്…. അവള് വരുമ്പോ 6 മണിയാവും….അതുകൊണ്ട് പിള്ളേര് ഞങ്ങടെ കൂടെ ഉണ്ടാകും….
റീന മുറ്റത് കളിക്കുന്ന പെൺകുട്ടിയെ നോക്കി…. സാറ ചേച്ചി വന്നു അവളെ അകത്തേക്കു കൊണ്ടു പോയി ഡ്രസ്സ്‌ മാറ്റി കൊടുത്തു…
വർക്കി : സാറക്ക് പിള്ളേരെന്നു പറഞ്ഞാ ജീവനാ….എനിക്കും കേട്ടോ…
റീന : ചേട്ടനെന്താ ചെയ്യുന്നേ….
വർക്കി : എനിക്ക് ഇവിടെ എസ്റ്റേറ്റില്ലാ…രണ്ട് ദിവസം ഫ്രീയാ….അടുത്ത ലോഡ് വരണം….
അപ്പോഴേക്കും സാറ ചേച്ചി ഒരു പാത്രത്തിൽ അവലുമായി വന്നു…..
വർക്കി : ബെസ്റ്റ് അവരെ ഒറ്റയ്ക്കാക്കിയാണോ പൊന്നെ…
സാറ : ടീവി വെച്ചു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്….കുറച്ചു നേരം അടങ്ങി ഇരുന്നോളും….
പാപ്പിയും വർക്കിയും അവലെടുത്തു കഴിച്ചു …..
സാറ : എൻറെ മോളെ…. അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെയാ രണ്ടെണം… പക്ഷെ ഏതു നേരവും ഞങ്ങടെ അടുത്താ….
റീന ചിരിച്ചു…..
സാറ : ചേച്ചിയും അനിയനും എപ്പോഴും വഴക്കാ…. എന്നാ കണ്ടില്ലെങ്കിലോ ഒടുക്കത്തെ സ്നേഹവും…..
