കാണാൻ ഭംഗിയുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരി…. അതിന്റെ വിധിയും തന്നെ പോലെ തന്നെ…. പക്ഷെ ജീവന് പേടിച്ചു ഓടി ഒളിക്കേണ്ട അവസ്ഥയില്ല ആ സാധുവിന്…
വർക്കി ചേട്ടൻ മേരിക്ക് റീനയെ പരിചയപ്പെടുത്തി…. സംസാരത്തിലായിരുന്ന പാപ്പിയും രാജുവും മേരിയെ കണ്ടു ചിരിച്ചു…
മേരി : പിന്നെ കാണാം… ഇപ്പൊ വന്നേയുള്ളൂ….
റീന തലയാട്ടി….
മേരിയും പിള്ളേരും അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നത് റീന നോക്കി നിന്നു…
രാജു : ഇവൻ പോകുവാണ്…
റീന അവരെ നോക്കി
രാജു : അല്ല… ഇവൻ ഇന്ന് പോകുവാണ്…
റീന : അതെന്താ…. കുറച്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞു പോയാ പോരെ…
പാപ്പി : തങ്കച്ചി… ഞാൻ അവിടെ ഉണ്ടാവണം….. ഉണ്ടായേ പറ്റൂ…
റീനയ്ക്ക് കാര്യം എന്തോ സീരിയസ് ആണെന്ന് തോന്നി…
റീന : എന്നാ കഴിച്ചിട്ട് പോയ പോരെ…
പാപ്പി : ഇല്ല
രാജു : വേണ്ട… നീ വേഗം വിട്ടോ…. പിന്നെ പറഞ്ഞത് മറക്കണ്ട…
പാപ്പി : ഇല്ല അണ്ണാ….
രാജു : പിന്നെ പിള്ളേരോട് അടങ്ങി ഇരിക്കാൻ പറ കുറച്ചു നാളത്തേക്ക്…
പാപ്പി തലയാട്ടി…
രാജു : എന്ത് ഉണ്ടായാലും ശക്തിയെ ഉൾപെടുത്തണ്ട…. നീ ഒറ്റയ്ക്ക് നോക്കിക്കോണം…. മല്ലിയുടെയും പിള്ളേരുടെയും കാര്യങ്ങൾ ശക്തിയോട് നോക്കികൊണം എന്നു ഞാൻ പറയുന്നുണ്ട്….. നീ വേണം എല്ലാത്തിനും അവന്റെ കൂടെ…
പാപ്പി : അണ്ണൻ…. അണ്ണനിവിടെ
രാജു : ഇവിടെ ഞാനും ഇവളും സേഫ് ആണ്….
പാപ്പി : ഞാൻ എന്നാ വൈകിക്കുന്നില്ല…
പാപ്പി ഒരു ചെറിയ ബാഗിൽ നിന്നും രണ്ട് അഞ്ഞൂറിന്റെ നോട്ടു കേട്ടുകളെടുത്തു രാജുവിന് കൊടുത്തു…. പിന്നെ ഒരു കവർ വേറെയും….
പാപ്പി : തങ്കച്ചി പോയിട്ട് വരാം….
റീന തലയാട്ടി…..
പാപ്പി : പാപ്പയോടു പറയണം..
പാപ്പി രാജുവിനെ കെട്ടിപിടിച്ചു….
പാപ്പി : അണ്ണാ… പോട്ടെ
പാപ്പിയുടെ കണ്ണുകൾ കലങ്ങി…
രാജു : സേഫ് ആയിരിക്കണം…. പാത്തുക്കോ…..
പാപ്പി ബുള്ളറ്റിൽ കയറി സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്തു…
രാജു : പിന്നെ…. നാളെ ഇവളുടെ അമ്മയെയും ജോയ്മോനെയും വിളിക്കണം…
