“ഇത്ര സുഖമുള്ള കുളി ആ നശിച്ച നഗരത്തില്‍ എനിക്ക് കിട്ടിയിട്ടേയില്ല” ഈറന്‍മുടി വിടര്‍ത്തിയിട്ടുകൊണ്ട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞു. ഹരീഷ് എന്നെ പിടിച്ച് അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ഇരുത്തി.
“ഹിമ, ഇത്തരം വസ്ത്രങ്ങള്‍ ധരിക്കരുത്. ഇത് ഗ്രാമമാണ്..”
ഞാന്‍ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ഉള്ളില്‍ അവജ്ഞ തോന്നുന്നുണ്ടായിരുന്നു എനിക്ക്.
“ഇത് വീടിനുള്ളില്‍ അല്ലെ ഹരീഷ്? ഇവിടെ വേറെ ആരുമില്ലല്ലോ?”
“എന്നാലും..ആരെങ്കിലും വന്നാല്‍..”
“വന്നാലെന്താ, എന്നെ പിടിച്ച് അവര് തിന്നുമോ” കോപത്തോടെ എഴുന്നേറ്റ് ഞാന്‍ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു. പെട്ടെന്ന് പുറത്തൊരു നിലവിളി കേട്ട ഞാന്‍ ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു.
ഹരീഷ് വേഗം എഴുന്നേറ്റ് ചെന്നു മുന്‍വാതില്‍ തുറന്നു.
“പട്ടിക്കഴുവേറി മക്കളെ; ഈ ഭാഗത്ത് നിന്നെയൊക്കെ ഇനി കണ്ടാല്‍, പിന്നെ നീയൊന്നും ഒരിടവും കാണത്തില്ല” ആരുടെയോ പരുക്കന്‍ ശബ്ദം.
ഞാന്‍ ഹരീഷിന്റെ പിന്നാലെ ചെന്നു പുറത്തിറങ്ങി. ഗേറ്റ് ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടുന്ന രണ്ടു ചെറുപ്പക്കാര്‍. പാന്റും ടീഷര്‍ട്ടും ധരിച്ച് കൊമ്പന്‍മീശ പിരിച്ച് അവരെ രൂക്ഷമായി നോക്കിനില്‍ക്കുന്ന, കാരിരുമ്പിന്റെ കരുത്തും കരിവീട്ടിയുടെ നിറവുമുള്ള ഒരു മധ്യവയസ്കന്‍. ഞാന്‍ ചോദ്യഭാവത്തില്‍ ഹരീഷിനെ നോക്കി. ഹരീഷിന്റെ കണ്ണുകള്‍ എന്റെ പുറത്തേക്ക് കാണപ്പെട്ട വയറ്റിലും ആ മനുഷ്യന്റെ മുഖത്തും പതിയുന്നത് കണ്ടപ്പോള്‍ എനിക്ക് കോപം ജ്വലിച്ചു.
“ഹലോ മിസ്റ്റര്‍….” അയാള്‍ പേരറിയാനായി ഹരീഷിനെ നോക്കിപ്പറഞ്ഞു.
“ഹരീഷ്”
“ങാ മിസ്റ്റര്‍ ഹരീഷ്; ഞാന്‍ റിട്ട കേണല്‍ മാത്തന്‍. ആ ഫാം എന്റേതാണ്” അയാള്‍ ചിരിച്ചു.
