“അള്ളാ എന്താണീ കാണണ് …. പെണ്ണുങ്ങൾ കരച്ചിൽ തുടങ്ങി…”
ഗിരി എല്ലാരോടുമായി പറഞ്ഞു…
“ഇവിടെ അടുത്ത് ബന്ധുവീടുകൾ ഇണ്ടോ? എന്നാൽ അങ്ങോട്ട് മാറാം……ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് ബുദ്ധിയല്ല…”
അവസാനം താഴെ നിലയിലുള്ള ടീവി തുടങ്ങിയ ഇലക്ട്രോണിക് സാമഗ്രികളും, വിലപിടിപ്പുള്ള വസ്തുക്കളും മറ്റും മുകളിലത്തെ മുറികളിൽ കൊണ്ട് വയ്ക്കാൻ തീരുമാനമായി……..
എല്ലാം ഒതുക്കി പിടിച്ചു വന്നപ്പോളേക്കും ഇരുട്ട് മാറി വെളിച്ചം വരാൻ തുടങ്ങി….ഹനീഫയുടെ ജ്യേഷ്ഠനേം ഭാര്യയേം, ഹനീഫയുടെ മകളെയും ചെറിയ കുട്ടിയേയും ഇവരുടെ വീടിനു കുറച്ചപ്പുറത്തുള്ള ബന്ധുവീട്ടിൽ കൊണ്ട് ചെന്നാക്കാൻ തീരുമാനമായി…
മണ്കുണാഞ്ചൻ അവന്റെ ഉമ്മാന്റെ കൈപിടിച്ചു നടത്തി അവരെ തട്ടിയിട്ട്…ആ സ്ത്രീ വെള്ളത്തിൽ വീണു ശരീരമാകെ നനഞ്ഞു…നല്ല മുഴുപ്പുള്ള സ്ത്രീ….ഗിരി അവരെ സ്കെച്ച് ചെയ്തു…അവർ അവന്റെ കൊതിയോടു കൂടിയുള്ള നോട്ടം കണ്ടു നാണിച്ചു. അമ്പതു വയസ്സ് കാണില്ല, ഐഷാബിടെ അത്ര വരില്ല എന്നാലും അംഗലാവണ്യം വേണ്ടോളമുണ്ട്.
“അള്ളാഹ്, ഞാനില്ല…..എന്നെക്കൊണ്ട് പറ്റൂല….ഞാൻ ഇവിടിരുന്നോളാ..”
ഹനീഫയുടെ ജ്യേഷ്ഠൻ അബ്ദുള്ള പറഞ്ഞു..
“ഉപ്പ ഇങ്ങള് കളിക്കാൻ നിക്കല്ലേ….വേം വരിന്..”
മണ്കുണാഞ്ചൻ മനാഫ് ഉപ്പയോട്‌ ചൂടായി….
“നീ ഓളെ കൊണ്ടാക്കീട്ടു വാ, കുറേക്കൂടി വെളുക്കട്ടെ….ഞാൻ വരാ ”
“ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് പൊയ്ക്കോളാ , ആരുടേം സഹായം വേണ്ട….സുഹ്റ കടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു…”
“പാത്തു നീ മൂത്തുമ്മാന്റെ ഒപ്പം മാമാന്റെ വീട്ട്ലേക്കു ചെല്ല്…..ഹനീഫ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു…”
“ഓള് ചെറ്യേ കുട്ട്യല്ലേ, നീയെന്താ ഈ പറന്നത്…”
“പിന്നെ???, ഇവടെ കെടന്നു മുങ്ങി ചാവാണോ? കുട്ട്യോളെകാട്ടിലും കഷ്ടമാണ് വലിയോരു…”
ഗിരി ഒന്നിലും ഇടപെടാതെ എല്ലാം കേട്ട് നിന്നു….
ഹനീഫ തിരിഞ്ഞു ഗിരിയോടായി ചോദിച്ചു,
“നിങ്ങക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാവോ…ഇല്ലെങ്ങി അവരെ അപ്പുറത്തുള്ള വീട്ടിൽ ആക്കീട്ടു വരോ…എന്റെ കാലു ശെരിയല്ലാത്തോണ്ടാണ്…”
ആ അപേക്ഷ തള്ളിക്കളയാൻ ഗിരിക്കായില്ല..
“അതിനെന്താ ഇക്കാ..ഞാൻ ഇവരെ എത്തിച്ചോളാം ഒരു ടോർച്ചു തരിൻ….”
അങ്ങനെ ആ താത്തയെയും ഐഷാബിടെ മോളേം കൂട്ടി ഗിരി നടക്കാൻ തുടങ്ങി…
“മോള് താത്താടെ കൈ പിടിച്ചു നടന്നോ..ഞാൻ പിന്നിൽ നടന്നോളാം…ഇത് ഇട്ടോ അവൻ റൈൻകോട്ട് ആ കുട്ടിക്ക് കൊടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു…”
