“ഓര്‍ക്കുന്നു മേനോന്‍ ചേട്ടാ! പക്ഷെ സീമ… അല്ല രേണുമോളെ അവിടെ കൂട്ടിക്കൊണ്ട് വന്ന ആ ലേഡി പറഞ്ഞത് അവള്‍ടെ അമ്മ ആണ് എന്നാണ്. അതുകൊണ്ടല്ലേ ഞാന്‍ അങ്ങനെ…”
“അത് കുഴപ്പമില്ല…”
അയാള്‍ അവളുടെ തോളില്‍ കൈ വെച്ചു. “ഞങ്ങള് കളിക്കുമ്പം ഒക്കെ അരുന്ധതി ഒരു ഫാന്റസി പറയുമായിരുന്നു, അവള്‍ക്ക് അവളുടെ മോളെ ഞാന്‍ കളിക്കുന്നത് സങ്കല്‍പ്പിക്കാറുണ്ട്‌ എന്ന്. നമ്മള്‍ ഊക്കുമ്പം അങ്ങനെ പല ഫാന്റസിയും ഷെയര്‍ ചെയ്യില്ലേടീ? അതിപ്പം വലിയ കാര്യം വല്ലതുമാണോ? ഞാനും അങ്ങനെയേ വിചാരിച്ചുള്ളൂ. ഊക്കിന്റെ രസം കൂട്ടാന്‍ വേണ്ടി പറയുന്ന വെറും ഫാന്റസി എന്നെ ഞാന്‍ വിചാരിച്ചുള്ളൂ…പക്ഷെ…”
മേനോന്‍ ഒന്ന് നിര്‍ത്തി നിറയാന്‍ തുടങ്ങിയ കണ്ണുകള്‍ വീണ്ടും തുടച്ചു.
“പക്ഷെ നിന്‍റെ ഫോണ്‍ വന്നപ്പം ഞാന്‍ ശരിക്കും വിചാരിച്ചു, അരുന്ധതിയ്ക്ക് ശരിക്കും കഴപ്പ് മൂത്ത് പ്രാന്ത് കേറി മോളെക്കൊണ്ട് എന്നെ ഊക്കിക്കാന്‍ അവള് നിന്‍റെ അടുത്ത് എത്തിച്ചു എന്ന്! അത് കേട്ടതും ഞാന്‍ ഒന്നും നോക്കീല്ല. തോക്കെടുത്ത് അവള്‍ടെ തലമണ്ട നോക്കി പൊട്ടിച്ചു…ഒറ്റവെടിക്ക് അവളെ ഞാനങ്ങു തട്ടി…!!”
“എന്‍റെ മേനോന്‍ ചേട്ടാ! ഞാന്‍ എന്നൊക്കെയാ ഈ കേക്കുന്നെ?”
“പറ്റിപ്പോയി!”
അയാള്‍ പറഞ്ഞു.
“ഇനി എന്നാ പറയാനാ? ഇനി എന്തേലും പറഞ്ഞിട്ട് വല്ല കാര്യവുമുണ്ടോ? ഇനി ബാക്കി നോക്കുക എന്നതല്ലാതെ! ഋഷി ഒന്നും അറിയാമ്പാടില്ല. ഇനി അവന് മാത്രേ ഉള്ളൂ. അവന് എന്‍റെ ബിസിനെസ്സിലും ഒന്നും കാര്യമില്ല. തനി അമ്മ ചെറുക്കനാ അവന്! പാട്ടും പുസ്തകോം. ഇവിടെ തൃശൂര് എവിടെയോ ക്രിസ്മസ് കൂടാന്‍ ഏതോ ഫ്രണ്ടിന്റെ വീട്ടി വന്നിരിക്കുവാ അവന്…”
രേഷ്മ അയാള്‍ പറയുന്നത് കേട്ടിരുന്നു. “രേഷ്മേ…”
അയാള്‍ വിളിച്ചു. അവള് അയാളെ നോക്കി.
“എന്‍റെ കൊച്ചിന്റെ കൂടെ അമ്മ വേഷം കെട്ടി വന്ന ആ പൂതന ആരാണ് എന്ന് എനിക്കറിയാം. എന്തിനാ അങ്ങനെ അവളത് ചെയ്ത് എന്നുമെനിക്കറിയാം….പഴയ കുറെ കണക്കില്‍ ഒന്ന് പൊങ്ങി വന്നതാ. പക്ഷെ കൂത്തിച്ചിയ്ക്ക് അറീത്തില്ല ആരോടാ കളിക്കുന്നേന്ന്‍! ബഷീറിന്റെ കയ്യില്‍ ആ ഫോട്ടോയും വഴിച്ചിലവിനുള്ള കാശും കൊടുത്ത് പറഞ്ഞുവിട്ടാല്‍ ഒറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് തീരാനുള്ള കേസേ ഒള്ളൂ!”
