‘നാളെ എന്നെ ഒന്ന് സ്റ്റേഷൻ വരെ ഡ്രോപ്പ് ചെയ്യുമോ..?
അവളുടെ ചോദ്യം എന്റെ ഉള്ളിൽ മുഴങ്ങി. ഉറക്കം ഏറെക്കുറെ എന്നിൽ നിന്ന് അടർന്നു മാറിയപ്പോൾ ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഞാൻ ഓർത്തു.. അവളെ രാവിലെ റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ കൊണ്ട് ഇറക്കാം എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നത് ആണ്.. ഞാൻ ഞെട്ടി എഴുന്നേറ്റ് കണ്ണ് തിരുമ്മി.. ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ വെളിച്ചം ചെറുതായ് വീണു തുടങ്ങിയത് പോലെ.. ദൈവമേ.. നേരം പുലർന്നോ.. അതിന് ചാൻസ് ഇല്ലല്ലോ.. ഞാൻ അതിരാവിലെ അലാറം വച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അത് ഞാൻ കേൾക്കേണ്ടത് ആണല്ലോ എത്ര ഉറക്കത്തിൽ ആണെങ്കിലും. ഞാൻ കൈ നീട്ടി ഫോൺ എടുത്തു.
മൈര്.. ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ്.. ഇതെപ്പോ ഓഫ് ആയി. ചാർജ് ഉണ്ടായിരുന്നത് ആണല്ലോ.. ഞാൻ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓൺ ആക്കി. ഫോൺ ഓൺ ആയി വന്നപ്പോൾ ആണ് സമയം മനസിലായത്. ആറേ മുക്കാൽ ആകുന്നു. ഇഷാനി എന്നോട് അഞ്ചര എന്നാണ് പറഞ്ഞത്. കോപ്പ് അവളെന്നെ വിളിച്ചും കാണും. എന്നാലും ഫോൺ എങ്ങനെ ഓഫ് ആയി. ഇനി അലാറം അടിച്ചപ്പോൾ ലച്ചു എങ്ങാനും ഓഫ് ആക്കിയതാണോ.. കട്ടിലിന്റെ ഒരു മൂലക്ക് നഗ്നമായ പുറം കാണിച്ചു കിടക്കുന്ന ലച്ചുവിനെ ഞാൻ നോക്കി. എന്തായാലും ഇഷാനിയെ വിളിക്കണം. അവളോട് സോറി പറയണം.. പക്ഷെ എന്ത് കാരണം പറയും. ഉറങ്ങി പോയെന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവൾ എന്ത് കരുതും. മറ്റെന്തെങ്കിലും കാരണം പറഞ്ഞാലോ.. എനിക്ക് ഒരു എത്തും പിടിയും കിട്ടിയില്ല.. എന്തായാലും അവളെ വിളിക്കുക തന്നെ. ഞാൻ ഫോണിൽ അവളെ വിളിച്ചു. റിംഗ് ചെയ്തു കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അവൾ കോൾ എടുത്തു. അവൾ ട്രെയിനിൽ ആണെന്ന് തോന്നുന്നു സൗണ്ട് കേട്ടിട്ട്..
‘ഇഷാനി നീ എവിടാ..?
ഞാൻ അവളോട് ചോദിച്ചു.. എന്റെ ഊഹം ശരി വയ്ക്കുന്നത് തന്നെ ആയിരുന്നു അവളുടെ മറുപടി
‘ഞാൻ ട്രെയിനിൽ ആട..’
‘ഡീ സോറി.. ഞാൻ മറന്നതല്ല.. ഫോൺ ഓഫ് ആയി പോയി. അലാറം അടിച്ചില്ല.. സോറി സോറി…’
