‘നീ പൊക്കോ.. നീ ആരെ ആണെന്ന് വച്ചാൽ കാണാനോ, അവരുടെ കൂടെ കറങ്ങാനോ, കിടക്കാനോ ഒക്കെ പൊക്കോ.. ഇനി മേലാൽ എന്നെ വിളിക്കുകയോ കാണാൻ വരുകയോ ചെയ്തേക്കരുത്..’
ലച്ചു ഭയങ്കര ദേഷ്യത്തിൽ എന്നോട് പറഞ്ഞു.
അവൾ ആ കലിപ്പിൽ അകത്തേക്ക് കയറി പോയി ഡ്രസ്സ്‌ വലിച്ചു കയറ്റുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. ദേഷ്യപ്പെട്ടു അവൾ പിന്നെ ഒന്നും പറയാതെ വീട്ടിൽ നിന്നും പോയിട്ടും എനിക്ക് അവളോട് പിന്നീട് ഒന്നും പറയാൻ തോന്നിയില്ല. അവളുടെ കയ്യിലെ തെറ്റാണ്. അവളായിട്ട് ഇങ്ങോട്ട് വരട്ടെ എന്ന് ഞാനും കരുതി
ഏറ്റവും വലിയ പ്രശ്നം ഇഷാനിയെ ഫേസ് ചെയ്യേണ്ടി വരുന്നത് ആയിരുന്നു. അടുത്ത ക്ലാസ്സ്‌ ഉള്ള ദിവസം ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ കണ്ടെങ്കിലും അവൾക്ക് അങ്ങനെ ഭാവവ്യത്യാസം ഒന്നും ഉള്ളതായി എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. എന്നാൽ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളായി എന്നോട് ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു കമ്പനി അവൾക്കിപ്പോ ഇല്ലെന്ന് തോന്നി. കണ്ടപ്പോൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചത് അല്ലാതെ അവളെന്നോട് സംസാരിക്കാൻ ഒന്നും വന്നില്ല. ഒരുപക്ഷെ ഉള്ളിൽ അവൾക്ക് എന്നോട് പിണക്കം കാണും. അതവൾ കാണിക്കാത്തത് ആണ്. അവളുടെ മനസ്സിൽ എന്താണെന്ന് അറിയാൻ അവളോട് സംസാരിക്കാൻ തന്നെ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു. അവളെ ഒറ്റയ്ക്ക് കിട്ടിയപ്പോൾ ഞാൻ നൈസ് ആയി ആ കാര്യം എടുത്തിട്ടു
‘ഇഷാനി… സോറി… അന്ന് വരാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഞാൻ വന്നില്ലല്ലോ… അത് മനഃപൂർവം അല്ല.. സോറി..’
‘അതിന്റെ സോറി നീ അന്ന് പറഞ്ഞതല്ലേ. എപ്പോളും വന്നു പറയണ്ട..’
അവളൊരു ചിരി മുഖത്ത് വരുത്തി എന്നോട് പറഞ്ഞു
‘അല്ല. നിന്നോട് നേരിട്ട് വന്നു പറയണം എന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു.. നിനക്ക് എന്നോട് പിണക്കം ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ..?
ഞാൻ സംശയഭാവത്തിൽ ചോദിച്ചു
‘പോടാ.. ഞാൻ ആ കാര്യം അപ്പൊ തന്നെ മറന്നു..’
അവളുടെ സംസാരത്തിൽ എന്നോട് പിണക്കം ഒന്നും ഉള്ളത് പോലെ തോന്നിയില്ല. ചെറിയൊരു മൗനത്തിന് ശേഷം ഞാൻ പേടിച്ച ഒരു ചോദ്യം അവളെന്നോട് ചോദിച്ചു
‘അപ്പൊ വിളിച്ചപ്പോ ഒരു പെണ്ണിന്റെ സൗണ്ട് കേട്ടല്ലോ…?
