പരിശോധിച്ചു… തന്റെ മുലയുടെ മുകളിൽ ജയരാജിന്റെ പല്ലിന്റെ പാടുകൾ കണ്ടു… അവിടെ വിരൽ കൊണ്ടു തൊട്ടപ്പോൾ അവൾ ഇന്നലെ തനിക്കു കിട്ടിയ സ്വർഗീയ സുഖം ഓർത്തു പോയി… അവൾ തീരുമാനമെടുത്തു കഴിഞ്ഞിരുന്നു…
സമയമില്ലാത്തതു കൊണ്ട് പിന്നീട് കൂടുതൽ ആലോചിച്ചു നിൽക്കാതെ വേഗം ഷവർ ഓൺ ചെയ്തു കുളിച്ചു… എന്നിട്ട് രാവിലത്തെ പോലെ തന്റെ സാരി പൊക്കിളിനു താഴെ ഉടുത്തു തല തുവർത്തിക്കൊണ്ട് അവൾ പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി… കിടക്കയിൽ അങ്ങനെ തന്നെ ഇരിക്കുകയായിരുന്ന ജയരാജിനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചിട്ട് അവൾ പറഞ്ഞു…
സ്വാതി: ഇനി പോയി കുളിച്ചോളൂ.. ഞാൻ പോയി ചായ ഉണ്ടാക്കട്ടെ…
ജയരാജ് എഴുന്നേറ്റു അവളുടെ കവിളിൽ തലോടി ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തിട്ടു പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ടവൽ എടുത്ത് ബാത്റൂമിലേക്കു പോയി…
അവൾ അലമാരയുടെ മുന്നിൽ ഇരുന്നു ചെറുതായി ഒന്നു ഒരുങ്ങി….
ലിവിങ് റൂമിൽ ഇരിക്കുന്ന അൻഷുൽ ബാത്റൂം ഡോർ ഓപ്പൺ ആകുന്നതും അടയുന്നതും വീണ്ടും വെള്ളം വീഴുന്നതുമായ ശബ്ദം കേട്ട് സംശയത്തോടെ പിന്നെയും വാതിലിന്റെ നേരെ നോക്കി.. ആ വാതിലിന്റെ പിന്നിൽ ഇരുന്നാണു തന്റെ ഭാര്യയും രക്ഷകനും ഇത്രയും നേരം അവനറിയാതെ പ്രണയിച്ചു കൊണ്ട് ഇരുന്നത്… അടുത്ത അഞ്ചു മിനിറ്റ് ഒന്നും മനസിലാവാതെ അവൻ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്കു പത്രത്തിലെ puzzleലേക്കും വാതിലിലേക്കും നോക്കിക്കൊണ്ട് ഇരുന്നു….
അങ്ങനെ വാതിലിൽ നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കെ സ്വാതി വാതിൽ തുറന്നു ഫ്രഷും സുന്ദരിയും ആയി മുഖത്തു നേരത്തെ കണ്ടതിനേക്കാൾ തെളിച്ചതോടെ പുറത്തേക്കു വന്നു… അവൻ അവളെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.. അവൾ തിരിച്ചും… അപ്പോഴവനു മനസ്സിലായി ആദ്യം തന്റെ ഭാര്യ ആണ് കുളിച്ചത്, പിന്നീട് ജയരാജേട്ടനും.. അവൾ നേരത്തെ അണിഞ്ഞ സാരി തന്നെയാണ് ഉടുത്തത് എന്നതു കൊണ്ട് അത് അവൾ ബാത്റൂമിൽ വെച്ചു തന്നെ ആയിരിക്കും ഉടുത്തത് എന്ന് അവനു തോന്നി… അതിനെ പറ്റി അവനധികം ചിന്തിച്ചില്ല… അവൻ സ്വാതിയെ നോക്കി പറഞ്ഞു…
അൻഷുൽ: ഇപ്പൊ നല്ല ഭംഗി ഉണ്ട് നിന്നെ കാണാൻ.. നീ എവിടെക്കാ പോകുന്നെ ഇപ്പോൾ?
മെയ്ൻ ഡോർ തുറക്കാൻ പോയ സ്വാതി തിരിഞ്ഞു നിന്നിട്ടു പറഞ്ഞു…
സ്വാതി: മോളെ കൂട്ടാൻ പോകേണ്ടേ..? ഞാൻ വൈകുന്നേരം അവളെ വിളിക്കാൻ പോകാം എന്ന് പറഞ്ഞതാണ്. ഉറങ്ങി പോയി..
(അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും വെപ്പാട്ടി മനസ്സ് പറഞ്ഞു… “ഇപ്പോഴും നിന്റെ ചുവന്ന കണ്ണുകൾ അവൻ കാണുന്നില്ല… എന്തിനു, സ്വന്തം മകൾ ഇവിടെ ഇല്ലാത്തതു പോലും നിന്റെ നല്ലവനായ ഭർത്താവിന് ഓർമ ഇല്ല…”)
അതും പറഞ്ഞു അവൾ അവന്റെ മറുപടിക്ക് കാത്തു നിൽക്കാതെ വാതിൽ തുറന്നു പുറത്തേക്കു പോയി…
സോണിയമോളെ അവളുടെ സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നു തിരികെ വിളിച്ചുകൊണ്ട് വരുമ്പോൾ വഴിയിൽ വെച്ച് അവൾ സ്വാതിയോടു ചോദിച്ചു…
സോണിയ: അമ്മാ, അമ്മ എന്തിനാ കരഞ്ഞേ..?
