“അപ്പോ ഈ രാമൻ ഭയങ്കര ഉടായിപ്പായിരുന്നു, അല്ലേ…?”, കൂട്ടത്തിൽ കഥ കേട്ടു നിന്ന ഒരുത്തൻ അപ്പൂപ്പനെ മൂപ്പിക്കാനായി ചോദിച്ചു.
അപ്പൂപ്പൻ : “എന്താ സംശയം… മനുഷ്യനായിട്ട് ഉണ്ടാക്കിയ ദൈവങ്ങൾ അല്ലേ… മനുഷ്യനേക്കാൾ ഉടായിപ്പ് ആയില്ലങ്കില്ലല്ലേ അത്ഭുതമുള്ളൂ…!”
അപ്പൂപ്പന്റെ ആ ഡയലോഗ് കേട്ട് റോഷൻ അറിയാതെ ചിരിച്ചു… ഈ സമയം ആരോ അപ്പുറത്ത് നിന്നും വിളിച്ച് പറഞ്ഞു…
“ദേ… ബാലിയുടെ അങ്ക പുറപ്പാടായി…”
എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ സ്റ്റേജിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു… സ്റ്റേജിൽ വലിച്ചു പിടിച്ച തിരശ്ശീലക്ക് പിന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട് ആ കത്തിവേഷധാരി നടനം തുടങ്ങി… ചെണ്ടമേളത്തിന്റെ ശബ്ദം അവിടെ ആകമാനം മുഴങ്ങി കേട്ടു….
ഈ സമയം ഉത്സവപ്പറമ്പിൽ, റോഷൻ നിൽക്കുന്നതിന് പിന്നിലായി ഒരു ബെൻസ് കാർ വന്ന് നിർത്തി…
സ്റ്റേജിൽ, തിരശ്ശീല പകുതി താഴ്ത്തി ആ രൂപം വെളിയിലേക്ക് തന്റെ കൈകൾ നീട്ടി…
ബെൻസിൽ നിന്നും ഒരാൾ ഇറങ്ങി, റോഷന് അടുത്തേക്ക് നടന്നടുത്തു…
തിരശ്ശീല പൂർണ്ണമായും താഴ്ത്തപ്പെട്ടു… ചെണ്ടമേളം കത്തിക്കയറി…
പിന്നിൽ വന്നയാൾ റോഷനെ തോളിൽ തട്ടി വിളിച്ചു. റോഷൻ തിരിഞ്ഞു…
സ്റ്റേജിന്റെ മധ്യത്തിലേക്ക് കയറി നിന്നു കൊണ്ട് ബാലി അലറി….
വന്നായാൾ റോഷനെ നോക്കി, നിഗൂഢമായ ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു… ആ ചിരിയിൽ അയാളുടെ മുൻ നിരയിലെ സ്വർണ്ണം കെട്ടിയ രണ്ട് പല്ലുകൾ തിളങ്ങി….
(തുടരും..)
