അത് പിന്നെ.. അന്റെ നോട്ടോം ഭാവോമൊക്കെ കണ്ടാൽ അറിഞ്ഞൂടേ… നോക്കിയങ്ങ് ചാറൂറ്റിക്കുടിക്കുവല്ലാരുന്നോ.. ഇതുപോലെ എത്രയെണ്ണത്തെ കാണുന്നതാ… ചന്തേലും മറ്റും..”
അവരെ കുറ്റം പറയാനൊക്കൂലിത്താ… ഫാസിക്കാനേം. ഈ വണ്ടി കണ്ടാൽ പഴേ മോഡലാണേലും ആരുമൊന്ന് ഓടിച്ചുപ്പോവും…” ഞാൻ തട്ടിവിട്ടു. അവർ എന്നെ നോക്കിയൊന്ന് ഇരുത്തിമൂളി.
അന്റെയൊരു വണ്ടി…! എന്താപ്പൊ ഇത്ര കാണാൻ… എല്ലാവർക്കും ഒള്ളതൊക്കെ തന്നല്ലേ എനിക്കുമുള്ളൂ…”
അല്ലല്ല… അവരെക്കാളൊക്കെ കൂടുതലാ… ബംബറും ഡിക്കിയുമൊക്കെ ഇത്രേമുള്ള വേറൊരു വണ്ടി കാട്ടിത്താ…”
എന്നുവച്ചാ…?”
ഇത്തയ്ക്ക് അറിയില്ലേ…”
എനിക്കിപ്പഴത്തെ ചെക്കന്മാരുടെ സംസാരമൊന്നും തിരിയണില്ല.. ഇയ്യൊന്ന് തെളിച്ചുപറ…”
ബംബറെന്നു വച്ചാ മൊല.. അതോരോന്നും അഞ്ച് കിലോ കാണുമെന്ന്… ഡിക്കിന്ന് വച്ചാൽ ചന്തി… അത് നല്ല ഗുണ്ടുമണിയാണെന്നാ പറഞ്ഞെ…”
ശ്ശീ… ഈ ചെക്കൻ… എവിടുന്ന് കിട്ടുന്നോ ഈ വഷളത്തരങ്ങളൊക്കെ…” അവരെന്റെ ചെവിക്കു പിടിച്ച് തിരുമ്മി.
ആഹ്…. ഇത്താ.. വിട്… ഞാന്‍ ഗിയറിടാൻ പഠിപ്പിക്കാം…”
എനിക്കൊന്നും പഠിക്കണ്ട അന്റെ ഗിയറ്…” അവർ കെറുവിച്ച് മുന്നോട്ട് മുഖം വെട്ടിച്ച് ഇരുന്നു.
ഇത്താ…” ഞാൻ വളയം പിടിച്ചോണ്ട് വിളിച്ചു. അവർ അനങ്ങിയില്ല.
പിണങ്ങല്ലേ ഇത്താ…”
എങ്ങനെ പെണങ്ങാതിരിക്കും… അമ്മാതിരി വർത്താനമല്ലേ കയ്യില്…”
എന്റെയൊരു ആഗ്രഹമല്ലേ… പിന്നെ ഞാനൊന്നും പറയൂല.”
എന്ത്…” അവരെന്നെ സംശയിച്ച് നോക്കി.
ഞാനാ ഹോണൊന്ന് അടിച്ചോട്ടെ? പ്ലീസ് ഒരു വട്ടം…”
അവരൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. എന്തു പറയണമെന്നറിയാതെ നേരെ നോക്കിയിരുന്നു. ഞാൻ കൂടുതല്‍ നിർബന്ധിക്കാനും പോയില്ല. കാറിനുള്ളിൽ ആകെ പിരിമുറുക്കം നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷം. ചാറ്റൽ മഴ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കാക്കകൾ ഓരോന്നായി കൂട്ടിലേക്ക് ചിറകടിച്ച് മടങ്ങുന്നു… അസ്തമയത്തിന് ചുവപ്പും കാമദഭാവവും. അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ കനം കീറിമുറിച്ച് നബീസത്തയുടെ പതിഞ്ഞ സ്വരം.
