ഇടയ്ക്കു ജിതിന്റെ അച്ഛനു ചില ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ ഒക്കെ ഉണ്ടായി ഗുരുതരാവസ്ഥയിൽ കുറേ നാൾ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കിടന്നു…ജിതിനു ആ സമയത്ത് നാട്ടിൽ വരാൻ കമ്പനി ലീവ് കൊടുത്തില്ല…
ജിതിൻ അവർക്ക് ഒറ്റ മകൻ ആയിരുന്നു.
ആ സംഭവം അവനെ ഗൾഫിലെ ജോലി വിട്ടു നാട്ടിൽ ഒരു ജോലി നോക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു..
പറയാത്തക്ക സാമ്പത്തികബാധ്യതകളൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്നതിനാൽ വീട്ടുകാരും അതിനു എതിർപ്പ് പറഞ്ഞില്ല…
അല്ലെങ്കിലും കുറേ പണം ഉണ്ടാക്കുന്നതിൽ അല്ലലോ കാര്യം.. എത്രയൊക്കെ പണം ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞാലും ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ അതിനു കടലാസു കെട്ടിന്റെ വില പോലും കാണില്ലാ.. ആളായി വേണ്ട ഇടതു ആ സമയത്തു ഉണ്ടാകാൻ കഴിയാതെ കുറേ പണം ഉണ്ടായിട്ട് എന്ത് കാര്യം..
അങ്ങനെ ഗൾഫ് വിട്ട അവൻ എറണാകുളംത് ഒരു പ്രൈവറ്റ് സ്ഥാപനത്തിൽ ജോലിക്ക് കയറി.. ഇപ്പൊ അവരുടെ തന്നെ കമ്പനിയുടെ തൃശ്ശൂർ ബ്രാഞ്ചിലേക്ക് ഒരു ട്രാൻസ്ഫർ നോക്കുന്നുണ്ട് അവൻ..
അവന്റെ കല്യാണം ഡിസംബറിൽ ഡേറ്റ് ഉറപ്പിച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ട്…ആതിര എന്നാണ് പെൺകുട്ടിയുടെ പേര്..പാലക്കാട്‌ ആണ് വീട്…സംഗതി ലവ് മാര്യേജ് ആണ് കേട്ടോ പെൺകുട്ടി അവന്റെ ഓഫീസിൽ അവന്റെ ജൂനിയർ ആയി വർക്ക്‌ ചെയ്യുന്നതാണ്..
***–***
ഞാനും ജിതിനും അങ്ങനെ ഓരോ വിശേഷങ്ങളും പറഞ്ഞു പതിയെ വഴിയിലൂടെ നടന്നു… സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റ്ന്റെ വെളിച്ചം ഉണ്ടെങ്കിലും കല്യാണം പ്രമാണിച്ചു വഴിയിൽ എല്ലം ട്യൂബ് ലൈറ്റ്സ് ഇട്ടിട്ടുണ്ട്..
അത്കൊണ്ട് നല്ല വെളിച്ചം ഉണ്ട്..
ഞങ്ങൾ അങ്ങനെ നടക്കവേ ആണ് കുറച്ചു മുമ്പിലായി പാർക്ക്‌ ചെയ്തിരുന്ന ഒരു Black compass ജീപ്പിന്റെ ഡ്രൈവർ സീറ്റിൽ ഡോർ തുറന്നിട്ട്‌ ഒരുത്തൻ ഞങ്ങളെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടത്..
അവനെ ഒന്നൂടെ നോക്കിയപ്പോൾ എനിക്ക് ആളെ പിടികിട്ടി..
“റോഷൻ”
റോഷനായിരുന്നു അത്…
ഞാൻ അവനെ തന്നെ നോക്കുന്നത് കണ്ട് ജിതിനും സംസാരം നിർത്തി അവനെ ശ്രദ്ദിച്ചു..
ഞാൻ അവനെ കണ്ടു എന്ന് മനസ്സിലായപ്പോൾ അവൻ ജീപ്പിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി എന്റെ നേരെ വന്നു..
എന്റെ അടുത്ത് എത്തിയ റോഷൻ എന്നോട്
ഒന്ന് മന്ദഹസിച്ചു..
എന്നാൽ ആ ചിരിയിലും അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ കണ്ടത് എന്നോട് ഉള്ള അവന്റെ അടങ്ങാത്ത കലി ആയിരുന്നു…
അവൻ വരുന്നത് കണ്ടപ്പോഴേ.. ‘ആരാ അവൻ’ എന്ന് ചോദിച്ച ജിതിനോട് ഞാൻ അവന്റെ പേര് പറഞ്ഞപ്പോഴേ അവനു ആളെ മനസ്സിലായി..
