വീണ്ടും ഒരു നിമിഷത്തെ ഇടവേള.
“പറയട്ടെ?”
“ഉം” ഉള്ളില്‍ തിങ്ങി നിറയുന്ന കൊതി പുറത്തുകാണിക്കാതിരിക്കാന്‍ പരമാവധി ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് അശ്വതി പറഞ്ഞു.
“അശ്വതിയുടെ മുലയില്‍.”
അശ്വതിയുടെ വിരല്‍ വേഗം കൂടി.
“അശ്വതി.”
“എന്തോ?”
“ദേഷ്യമാണോ? എന്താ മിണ്ടാത്തെ?”
“കേള്‍ക്കുന്നുണ്ട്.”
“വൃത്തികേട്‌ പോലെ തോന്നിയോ?”
അവള്‍ മിണ്ടിയില്ല.
“നാളെ എന്നെക്കാണുമ്പോള്‍ ചമ്മല്‍ ഉണ്ടാകുമോ?’
“ചിലപ്പോള്‍.”
പെട്ടെന്നാണ് ഉള്ളിലെ തീ ഒരു ലാവപോലെ പ്രവഹിച്ചത് . അവളുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. ശബ്ദം നിയന്ത്രിക്കാനായില്ല. എത്രയോ നാളുകള്‍ക്ക് ശേഷമാണ് ഇതുപോലെ ഒരു സ്ഫോടനം. അതിന്‍റെ അസഹനീയ സുഖത്തില്‍ അവള്‍ എല്ലാ ലജ്ജയും കൈവിട്ടു.
ആ ശബ്ദം പക്ഷെ ഡോക്റ്റര്‍ നന്ദകുമാര്‍ കേട്ടിരുന്നു.
