“ഉം,’ അവള്‍ മൂളി. “ശമ്പളത്തെക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ കവറിലുണ്ടല്ലോ, സാര്‍.”
“അത് കവറിലുള്ള പണത്തേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ അശ്വതി ജോലി ചെയ്യുന്നത് കൊണ്ടാണ്,” അയാളുടെ ശബ്ദം അവള്‍ കേട്ടു. എന്തൊരു മധുരം. എന്തൊരു വശ്യതയാണ് ആ ശബ്ദത്തിന്!
“ഇതിന് മുമ്പ് ഇവിടെ നിന്ന ജെസ്സി വാങ്ങിയ സാലറിയാണ് അത്. അവള്‍ക്ക് പണം മാത്രം മതി. ജോലി ചെയ്യുക എന്ന ശീലം കുറവായിരുന്നു. എന്നല്ല. തീരെയില്ലായിരുന്നു. സൊ..”
“അറിയാം സാര്‍,” മറ്റുള്ളവരുടെ കുറവുകള്‍ പറയുന്ന ശീലമില്ലാതിരുന്നിട്ടും അശ്വതി സമ്മതിച്ചു. “പേഷ്യന്‍റ്റ്സ് പലരും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.”
“അശ്വതി, നീ സോറി, നീ എന്ന് അറിയാതെ വിളിച്ചതാണ്…”
“കുഴപ്പമില്ല, സാറിന് എന്നെ അങ്ങനെ വിളിക്കാം.”
“നീ എന്ന് ഞാന്‍ അശ്വതിയെ വിളിക്കുന്നത്‌ അശ്വതിക്ക് ഇഷ്ടമാണോ?” അയാളുടെ ശബ്ദത്തിലെ ചൂട് അവള്‍ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ശബ്ദത്തിലെ ആ ചൂട് പലരില്‍നിന്നും അവള്‍ അറിയാറുണ്ട്. അപ്പോഴൊക്കെ സര്‍ജിക്കല്‍ ബ്ലെയ്ഡ് കൊണ്ട് അവരുടെയൊക്കെ ദേഹം വരയാന്‍ തോന്നിയിട്ടുമുണ്ട്. എന്നാല്‍ ചൂടുള്ള ശബ്ദത്തില്‍ ഡോക്റ്റര്‍ നന്ദകുമാര്‍ തന്നോട് സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ നൈറ്റിക്ക് മുകളിലൂടെ താന്‍ തുടയിടുക്ക് തലോടുകയാണ്.
“പറ അശ്വതി നിന്നെ ഞാന്‍ നീ എടീ എന്നൊക്കെ വിളിക്കുന്നത്‌ നിനക്കിഷ്ടമാണോ?”
