അവളുടെ അരക്കെട്ട് വീണ്ടും വിറച്ചു. അപ്പോള്‍ രവിശങ്കറില്‍ നിന്നും ചുട്ടുപഴുത്ത കൊഴുപ്പ് കഷണങ്ങള്‍ പൂറിലേക്ക് നിറഞ്ഞു പ്രവഹിക്കുന്നത് അവളറിഞ്ഞു. അതിന്‍റെ ലഹരിയില്‍ അവള്‍ക്ക് പിന്നെയും സ്ഖലിച്ചു.
“ഒഹ്!”
പരസ്പ്പരം ആലിംഗന ബദ്ധരായി അവര്‍ പരസ്പ്പരം നോക്കി കിതച്ചു.
“ന്ത്‌ രസാരുന്ന്ന്‍റെ രവിയേട്ടാ…ഒഹ്…ഇത്രേം സുഖം ആദ്യാ”
അയാളുടെ നെഞ്ചില്‍ കയ്യോടിച്ച് അവള്‍ പറഞ്ഞു.
“ഇദ് തന്നല്ലേ അനീ നീ ഇന്ന് രാവിലേം ഇന്നലെ രാത്രീലും ഒക്കെ പറഞ്ഞെ?”
“അത് അന്ന് അങ്ങനെ തോന്നീരുന്നു…അപ്പൊ…”
അവള്‍ ചിരിച്ചു.
“പക്ഷെ ഇപ്പഴത്തെ ആണ് ഏറ്റോം സൂപ്പര്‍!”
അവന്‍ ചിരിച്ചു.
അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ മേശയിലേക്ക്‌ പോയി. അവിടെ വെച്ചിരുന്ന പായ്ക്കറ്റിലേക്ക്.
“ന്താ ആ കുട്ടി അതില്‍ പായ്ക്ക് ചെയ്തിരിക്കണേ രവിയേട്ടാ?”
“അറീല്ലല്ലോ അനീ…നീയതിങ്ങേടുത്തെ… നോക്കാല്ലോ!”
അനിത കയ്യെത്തിച്ച് ആ പാക്കറ്റ് എടുത്തു.
രവി ശങ്കര്‍ അത് തുറന്ന് അകത്ത് എന്താണ് എന്ന് നോക്കി.
“മൈ ഗോഡ്!”
അയാള്‍ അദ്ഭുതപ്പെട്ടു.
“എന്താ രവിയേട്ടാ?”
“അനീ ഇത് ഷാമ്പെയിന്‍ ആണല്ലോ…”
“ലിക്കര്‍?”
അയാള്‍ പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലകുലുക്കി.
“അതെന്താ ആ കുട്ടി നമുക്ക് ഇതുപോലെയുള്ള സാധനങ്ങള്‍ ഒക്കെ ഗിഫ്റ്റ് തരുന്നേ, രവിയേട്ടാ? നമ്മളെ ഇനി കളിയാക്കുന്നതാണോ?”
“മോളെ, ഹൈലി അരിസ്റ്റോക്രാറ്റിക്കായ ചുറ്റുപാടിലുള്ള ആളുകള്‍ ഇതൊക്കെ ഗിഫ്റ്റ് ആയി നല്കാറുള്ളതാണ്…”
അയാള്‍ വിശദീകരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.
“പണ്ട് കപില്‍ദേവ് അങ്ങനെ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്…തന്‍റെ റിക്കോഡിനെ മറികടന്ന് കോട്ട്നി വാല്‍ഷ് ഏറ്റവും
