വാ മോളെ,, അവിടെ പിന്നാമ്പുറത്തു പെണ്ണുങ്ങളുടെ കൂട്ടം ഡാൻസും പാട്ടുമൊക്കെ തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു,, നമുക്കങ്ങോട്ടു പോകാം,,
ഇത്രയും പറഞ്ഞു പാർവ്വതിയമ്മ ചിത്രയുടെ കയ്യിൽ അധികാരത്തോടെ പിടിച്ചു, മഹിയുടെ സമ്മതത്തിനു പോലും കാത്തു നില്കാതെ അവളെ അല്പം ബലമായിട്ടെന്നോണം തന്നോടൊപ്പം പിന്നാമ്പുറത്തേക്കു കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി,,
ആ പോകുന്ന പോക്കിൽ, ചിത്ര മഹിയുടെ നേർക്കു ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി, മഹി ചിത്രയെയും നോക്കി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു,,
സത്യത്തിൽ ചിത്രയുടെ ആ പോകു കണ്ടപ്പോൾ, ‘ഒരു അമ്മ’ തൻ്റെ കുട്ടിയെ ആദ്യ ദിവസം സ്കൂളിലേക്കു നിർബന്ധിച്ചു കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകുന്ന പോലെയാണ് മഹിക്ക് തോന്നിയത് (അങ്ങനെ ഓർത്തപ്പോൾ മഹിക്ക് ഉള്ളിൽ ശരിക്കും ചിരിപൊട്ടി, എങ്കിലും ചിത്രയുടെ ദേഷ്യത്തോടെയുള്ള നോട്ടം കണ്ടപ്പോൾ അവൻ സംയമനം പാലിച്ചു)
അതേ സമയം, ചിത്ര മനസ്സിൽ കരുതിയത് ഇങ്ങനെയാണ്,, “എടാ ദുഷ്ടാ,, എന്നെ നീ പാർവ്വതിയമ്മയുടെ മുന്നിൽ ഒറ്റിക്കൊടുത്തതും പോരാനിട്ടു, ഇന്ന് രാത്രി ഇവിടെ താമസിക്കാനും സമ്മതിച്ചു,, അതും എന്നോട് ഒരു വാക് പോലും ചോദിക്കാതെ,, ഇതിനു നീ അനുഭവിക്കും,, ഇനി ഇന്നത്തെ ദിവസം എനിക്ക് എന്ത് സംഭവിച്ചാലും അതിൻ്റെ ഉത്തരവാദിത്തം ഞാൻ ഏറ്റെടുക്കില്ല (100 തരം / കട്ടായം)!!
പിന്നാമ്പുറത്തെത്തിയ ചിത്രയെ വരവേറ്റത് വളരെ പ്രസന്നമായ അന്തരീക്ഷമായിരുന്നു!! അവൾ നേരത്തെ ഇവിടെ വന്നപ്പോൾ കാണാത്ത തരത്തിൽ ആ ചുറ്റുപാട് അലങ്കരിച്ചിരുന്നു, പലതരം നിറത്തിലുള്ള പൂമാലകളും,വാഴയില അടങ്ങുന്ന മറ്റു പച്ചിലകളും ചേർന്നു വളരെ വർണാഭയമായിരുന്നു! അവിടെ കൂടി നിന്ന പെണ്കുട്ടികളൊക്കെയും പല നിറത്തിലുള്ളതും, മിന്നുന്ന തരത്തിലുമുള്ള വസ്ത്രങ്ങളായിരുന്നു ധരിച്ചിരുന്നത്, അതും കൂടി ആയപ്പോൾ ആ നയന മനോഹര കാഴ്ചയ്ക്കു മാറ്റു കൂടി എന്ന് തന്നെ വേണം പറയാൻ.
ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ, എല്ലാവരും കൂടി എന്തിനോ വേണ്ടിയുള്ള ഒരുക്കം കൂട്ടുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി,, അങ്ങിങ്ങായി കിടന്ന കസേരകളെല്ലാം ഒരു വൃത്തം വരയ്ക്കുന്ന രീതിയിൽ ഒരിക്കിയിടുന്നുണ്ട്,അത്യാവശ്യം പ്രായമുള്ളതും മധ്യവയസ്കരായ സ്ത്രീകളെല്ലാം ആ കസേരയിൽ ഇരിപ്പുറക്കാനും തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്, കുറച്ചകലെയായി ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ സ്റ്റീരിയോയിൽ വലിയ രണ്ടു സ്പീക്കർ കണക്ട് ചെയ്യുന്നതും എൻ്റെ ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടിരുന്നു.
