“”””ചിത്രേ,,,,,,,,,,,,,”””
ഏതാനും സെക്കൻഡുകൾ കൂടി വൈകിയിരുന്നെങ്കിൽ, പൂർണമായും മാടമ്പള്ളിയിലെ നാഗവല്ലിയായി മാറുമായിരുന്ന ചിത്ര, പെട്ടെന്ന് പാർവ്വതിയമ്മ തൻ്റെ പേര് പുറകിൽ നിന്നു വിളിക്കുന്നത് കേട്ടതും വേഗം തൻ്റെ സ്വബോധത്തിലേക്കു തിരിച്ചു വന്നു,,
പാർവ്വതിയമ്മ അല്പം ഗൗരവമേറിയ മുഖത്തോടെ അവരുടെ അടുത്തേക് വന്നു, എന്നിട്ടു മഹിയോടായി ചോദിച്ചു,,
എന്താ മോനെ ഇത്,, ഇവിടെ ഈ കല്യാണ വീട്ടിൽ വന്നിട്ടും നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരുമായി മാത്രം മാറി നില്കയാണോ?? ഇന്നൊരു ദിവസത്തേക്കെങ്കിലും ചിത്ര മോളെ നമ്മൾക്ക് വിട്ടു തന്നൂടെ??
മഹി: അയ്യോ,, അതിനു ഞാനല്ല ആന്റ്റി, ഇതാ ഈ ചിത്രയാ,, അവളാ എന്നോട് സംസാരിക്കാൻ വന്നേ,,
എന്നും കൂടെ കിടക്കുന്ന എന്നെ, യാതൊരു മനസ്സാക്ഷിക്കുത്തുമില്ലാതെ ഒറ്റിക്കൊടുത്തു, “”ദുഷ്ടൻ”” (ചിത്ര അങ്ങനെ മനസ്സിൽ ചിന്തിക്കുന്നതോടൊപ്പം മഹിയെ കടുപ്പിച്ചൊന്നു നോക്കി)
മഹിയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട പാർവ്വതിയമ്മ വിശ്വാസം വരാതെ ചിത്രയുടെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി, എന്നിട്ടു ചിത്രയോടു അത് സത്യമാണോ എന്നുപോലും ചോദിക്കാതെ മഹിയോടായി പറഞ്ഞു
നീ പോടാ ചെറുക്കാ,, വിളച്ചിലെടുക്കാതെ,, കുറച്ചു നേരത്തെ പരിചയമാണെങ്കിലും എനിക്കറിയാം ചിത്രമോളെ, അവൾ അങ്ങനെയൊന്നും പറയില്ല,, അവൾ ഇവിടെ ഹാപ്പിയാണ്,, അല്ലെ ചിത്രമോളെ,,
തന്നോട് ഇത്രയും സ്നേഹവും, വിശ്വാസവും ഉള്ള പാർവ്വതിയമ്മയുടെ ആ ചിരിച്ച മുഖത്തോടെയുള്ള ചോദ്യത്തിന് ചിത്രയ്ക്ക് മറുത്തൊന്നും പറയാൻ സാധിച്ചില്ല,, പകരം പാർവ്വതിയമ്മ പറഞ്ഞതൊക്കെ ശരിയാണെന്നു സമ്മതിക്കുന്ന രീതിയിൽ അവൾ മുഖത്തു പുഞ്ചിരി പടർത്തി വെറുതെ തലയിളക്കി!!
പാർവ്വതിയമ്മ കൂട്ടിച്ചേർത്തു,, ആഹ്,, ഇനി ആര് എന്തോകെ പറഞ്ഞാലും നിങ്ങൾ രണ്ടാളും ഇന്ന് തിരിച്ചു പോകുന്നതിനെ പറ്റി ചിന്തിക്കേണ്ട,, ഇന്നിവിടെ കൂടിയിട്ട് നാളെ കാലത്തു പോയാൽ മതി!!
പാർവ്വതിയമ്മയുടെ ആ തീരുമാനം കേട്ടതും, ചിത്രയുടെ ഉള്ളിൽ കൊള്ളിയാൻ മിന്നി,, എങ്കിലും അവൾ എതിർത്തൊന്നും പറയാൻ നിന്നില്ല,, പകരം മഹി പ്രതികരിച്ചു,,
മഹി: അയ്യോ ആന്റ്റി, ചതിക്കല്ലേ,, നാളെ എനിക്ക് ഡ്യൂട്ടിയുള്ളതാ,, ഒരുപാടു പണിയുണ്ട് ബാങ്കിൽ,, സൊ, പ്ളീസ്,,,
പാർവ്വതിയമ്മ: നീ അടങ്ങി നിക്ക് ചെറുക്കാ,, നീ ഒരു ദിവസം പോയില്ലേൽ ബേങ്ക് പൂട്ടിപ്പോകത്തൊന്നുമില്ല, വേണേൽ നീ അങ്ങേരോട് (അയ്യർ സാറിനോട്) പറഞ്ഞു ആരെയാണെന്നു വെച്ചാ വിളിപ്പിക്ക്, അല്ലേൽ നീ കാലത്തു പോയി അത്യാവശ്യ പണികൾ തീർത്തിട്ട് തിരിച്ചു വാ,, എന്തായാലും ചിത്ര മോളെ ഞാൻ ഇന്ന് ഇവിടുന്നു വിടുന്ന പ്രശ്നമില്ല (പാർവ്വതിയമ്മയുടെ ആ അവസാന വാക്കുകൾക്കു കുറച്ചധികം ഗൗരവം നിലനിന്നതിനാൽ പിന്നെ മഹി കൂടുതലൊന്നും തർക്കിക്കാൻ നിന്നില്ല)
