ഇതുകേട്ട് ഞെട്ടലോടെ കരുണാകരനെ നോക്കി തലയാട്ടുന്ന ഷൈനിയോട് കരുണാകരന്: അതിന് കണക്കാക്കി പാവാട കെട്ടണം. അതിനെ ചുറ്റിവേണം സാരിയുടുക്കാന് അങ്ങനെയായലേ പൊക്കിളും അടിവയറും കാണാന് പറ്റുകയുള്ളൂ.
ഇതുകേട്ട് നാണിക്കണോ, പേടിക്കണോ എന്നറിയാതെ അവിടെനിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് തൊട്ടടുത്ത മുറിയിലേക്ക് പോയി കതകടച്ചു ലൈറ്റിട്ടു അവള് സാരി അഴിച്ചു. എന്താണ് നടക്കുന്നത് അവള് ആലോചിച്ചു. ഇവിടെ എന്താ ഇങ്ങനെ..? കരുണാകരന് മാഷ് പ്രായമായതാണ്. പിന്നെ ഹാജിയാര് അയാളെ താന് കണ്ടിട്ടുമില്ല. കിളവന്മാര്ക്ക് വയറ് കണ്ട് ആസ്വദിക്കാനാണോ ഇങ്ങനെയുള്ള തീരുമാനം വെച്ചത്. വെറുതെയല്ല ടീച്ചര്മാര് അധികവും നില്ക്കാതെ പോയത്. പക്ഷെ താന് എന്തുചെയ്യും..? അനുസരിച്ചാല് ജീവിതകാലം മുഴുവന് ഇവിടെ ജോലി ചെയ്യാം. അതും ചില്ലി കാശ് കൊടുക്കേണ്ട. അല്ലെങ്കില് സുരേഷേട്ടന്റെ വീട്ടിലെ കഷ്ടപ്പാടില് കഴിയണം. വരുന്നതു വരട്ടെ. എന്നു ചിന്തിക്കുമ്പോളേക്കും സാരി അഴിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അഴിച്ചുമാറ്റിയ സാരി അവിടെയുള്ള ഒരു ടേബിളിനു പുറത്തുവെച്ചു. തന്റെ പച്ചപാവാടയുടെ വെള്ള കയറു അഴിച്ചു. പാവാട അരയ്ക്കു മുകളിലാണ് കെട്ടിയത്. ഷെഡ്ഡി അതിനും താഴെയാണ്. കരുണാകരന് മാഷ് പറഞ്ഞ പോലെ ഉടുക്കുകയാണെങ്കില് എത്രയോ താഴ്ത്തിയുടുക്കണം. ആ മാഷ്ക്ക് ഇതൊക്കെ എങ്ങനെ അറിയാം. ആണുകള് അങ്ങനെയാണ് പെണ്ണുങ്ങളെക്കാള് ഇത്രയും കാര്യങ്ങള് കൂടുതല് ശ്രദ്ധിക്കും. കരുണാകരന് മാഷ് നാട്ടില് അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു സല്സ്വഭാവിയാണ്. പക്ഷെ അയാള് പറയുന്നത് കേട്ടാല് അതിന് നിരക്കാത്തതും. ഷെഡ്ഡി ഉടുക്കാറില്ലേ എന്ന ചോദ്യം. ജീവിതത്തില് ആദ്യമായിട്ടാണ് അങ്ങനെ ഒരു ചോദ്യം ഒരാളില്നിന്ന് ഉണ്ടായത്. അതും ഗായത്രി ചേച്ചിയുടെ കൂട്ടുകാരി ശ്യാമേച്ചിയുടെ അച്ഛനില് നിന്ന്. അപ്പോളേക്കും പാവാട ഷെഡ്ഡിയുടെ ഇലാസ്റ്റിക്കിന് മുകളിലായി കെട്ടിയിരുന്നു. സാരിയെടുത്ത് അതിന്റെ തുമ്പ് പാവാടയ്ക്ക് മുകളില്വെച്ചു തിരികി അതു ചുറ്റാന് തുടങ്ങി.
ഓഫീസ് മുറിയില് കരുണാകരന് മാഷിന് ഇരിക്കപൊരുതിയില്ലായിരുന്നു. താന് അവളോട് എന്തൊക്കെയാ സംസാരിച്ചത്. ഹോ ഗായത്രിയെ ഏതായാലും കിട്ടിയില്ല. ആ മോഹം ഇവളില് തീര്ക്കണം. നല്ല ഒരു വെടികുറ്റിയാക്കണം. കുറച്ച് കഴിയുമ്പോള് അവള് ആ റൂമിന് പുറത്തിറങ്ങും. അവളുടെ വയറു കാണാന് തനിക്ക് അതിയായ മോഹമുണ്ട്. അത് താനായിരിക്കണം ആദ്യം ഈ സ്കൂളില് കാണേണ്ടത്. അയാള് ഉടനെ എഴുന്നേറ്റ് അവള് കയറി കുറ്റിയിട്ട മുറിക്കഭിമുഖമായി നിന്നു. അല്പ്പ സമയത്തിനുശേഷം മുറി തുറന്ന് ഷൈനി പുറത്തേക്ക് വന്നു. അറിയാതെ കരുണാകരന്റെ കണ്ണുപോയത് അവളുടെ വയറിന്റെ ഭാഗത്തേക്കാണ്. പച്ചസാരിയുടെ നിഴലില് ആ വെളുത്ത വയര് അയാള്ക്ക് കാണാം. പക്ഷെ പൊക്കിള് കാണുന്നില്ല. തന്റെ വയറ് കാണാന് നില്ക്കുന്ന കരുണാകരനെ കണ്ടു ഷൈനി സാരികൊണ്ട് അതുമറക്കാന് ശ്രമിച്ചു.
അതുകണ്ട് നാണത്തോടെ പരവശനായി കരുണാകരന്: ടീച്ചറെ കാണാതായപ്പോ ഞാന് വന്ന് നോക്കിയതാ.
ഇതുകേട്ട് ചിരിച്ചുമൂളുന്ന ഷൈനി. അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നുകൊണ്ട് കല്ല്യാണി: ടീച്ചറെ ഞാന് എവിടെക്കെ നോക്കി. ദേ ക്ലാസ് തുടങ്ങി
ഷൈനി: ഹോ ഞാന് മറന്നു.
കല്ല്യാണി: ഇനിയും താമസിച്ചാല് ഹാജിയാര് ഓരോന്ന് പറയും
കരുണാകരനെ നോക്കി ഷൈനി: ശരി മാഷേ
