എന്നു പറഞ്ഞു പോവുന്ന ഷൈനി. ഷൈനിക്ക മുന്നിലൂടെ നടക്കുമ്പോള്‍ പിന്‍തിരിഞ്ഞ് കരുണാകരനെ നോക്കി ഒരു കള്ളചിരി കൊടുക്കാന്‍ കല്ല്യാണി മറന്നില്ല. അതുകണ്ട് കരുണാകരന് ദേഷ്യം വന്നു. അയാള്‍ ഷൈനിക്ക് പിന്നാലെ നടന്ന് കോണിപടിയുടെ മുകളില്‍നിന്നും. ഷൈനി അപ്പോള്‍ കല്ല്യാണിയുടെ കൂടെ സ്‌റ്റെപ്പുകള്‍ ഇറങ്ങുകയായിരുന്നു. സ്‌റ്റെപ്പ് ഇറങ്ങുമ്പോള്‍ അയാള്‍ അവളുടെ ചന്തികളില്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. ചെറുതാണെങ്കിലും അതിനും ഒരു ചലനമുണ്ടായിരുന്നു. അയാള്‍ അവളുടെ വയറ് കഴിയുന്നത്ര കാണാന്‍ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും നടന്നില്ല. അതിന്റെ നിരാശ അയാളിലുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ അവള്‍ നന്നായി അത് താഴ്ത്തി ഉടത്തെന്ന് അയാള്‍ക്ക് മനസിലായി. വേഗം ഓഫീസ് മുറിയിലേക്ക് കയറി തന്റെ ആയുധം കടയാന്‍ തുടങ്ങി.
ഷൈനി ക്ലാസില്‍ കയറി കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ബോര്‍ഡില്‍ എഴുതുമ്പോളും കൈ ഉയര്‍ത്തുമ്പോളും അവളുടെ സാരി മാറി പൊക്കിളും അടിവയറും പുറത്ത് കാണാമായിരുന്നു. പക്ഷെ ചെറിയ കുട്ടികളായതുകൊണ്ട് അതൊന്നും അവള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. പക്ഷെ അവളരെ അലസമായി സാരി മാറി മാറി ആ കാഴ്ച ഒരുക്കി. തന്റെ മുന്നില്‍ ഇരിക്കുന്ന കുട്ടികള്‍ ഒരുപക്ഷെ പ്രായപൂര്‍ത്തിയായതാണെങ്കില്‍ ഇന്നവര്‍ ഇതുപോലെ തന്റെ ക്ലാസും ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കില്ല അതുറപ്പ്. ക്ലാസെടുക്കുന്നതിനിടയില്‍ അവളുടെ കണ്ണ് ജനലരികിലേക്ക് പോയി. അതാ തന്നെ നോക്കി നില്‍ക്കുന്ന ഒരാള്‍. വെളുത്ത മുണ്ടും ഷര്‍ട്ടും തലയില്‍ വെള്ളക്കെട്ടും നരച്ച താടിയുമായി നില്‍ക്കുന്ന മെലിഞ്ഞ ശരീരത്തോടുകൂടിയ ഒരാള്‍. അന്ന് കണ്ട അതേ സ്ഥാനത്ത് ഇന്ന് മറ്റൊരാള്‍. കുറച്ച് പ്രായാധികമുള്ള ഒരാള്‍. ഏതാണ്ട് 60-70 വയസ് പ്രായം. ഞാന്‍ അയാളെ കണ്ടുഞെട്ടിട്ടും അയാള്‍ എന്നെ കണ്ടതായി ഭാവിച്ചില്ല. ഞാന്‍ അങ്ങോട്ടേക്ക് നടന്നു ചെന്നു ചോദിച്ചു ഷൈനി: നിങ്ങള് ആരാ? എന്താ വേണ്ടത്..?
ഷൈനിയെ ഒന്ന് നോക്കി അയാള്‍ സ്‌കൂള്‍ വരാന്തയിലൂടെ നടന്നുപോയി. അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നുകൊണ്ട് കല്ല്യാണി: എന്താ ടീച്ചറെ..?
ഷൈനി: അത് ആരാ ചേച്ചീ..?
കല്ല്യാണി: അത് നമ്മുടെ സ്‌കൂളിന്റെ ഓണര്‍. അബൂബക്കര്‍ ഹാജി
ഇതുകേട്ട് ഞെട്ടുന്ന ഷൈനി. കല്ല്യാണി: ടീച്ചര്‍ എന്താ ചോദിച്ചേ..?
ഷൈനി: ഏയ് ഒന്നുംല്ല
ഇതുകേട്ട് പോവുന്ന കല്ല്യാണി. പക്ഷെ താന്‍ ചോദിച്ചത് തെറ്റായിപോയോ എന്നൊരു തോന്നല്‍ മാത്രമായിരുന്നു ഷൈനിക്ക്. അങ്ങനെ നാലാമത്തെ പിരീയഡും കഴിഞ്ഞ് ഓഫീസ് മുറിയില്‍ ഭക്ഷണം കഴിച്ചിരിക്കുമ്പോള്‍ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഹേമടീച്ചര്‍: ഇപ്പോളാണ് ടീച്ചര്‍ ടീച്ചറായത്
ഗിരിജ: അതെ അതെ. ഇനി എന്തെല്ലാം മാറ്റങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവാനിരിക്കുന്നു.
ലേഖ: മതി മതി എല്ലാരും പറഞ്ഞ് ആ കൊച്ചിനെ പേടിപ്പിക്കേണ്ട
സംശയത്തോടെ ഷൈനി: എന്താ ലേഖേച്ചി…?
ഹേമ: അതൊക്കെ നമ്മള് ടീച്ചര്‍മാര് എങ്ങനെയാ പറയാ.. അതും കുട്ടികള്‍ക്ക് നാലക്ഷരം പറഞ്ഞ് കൊടുക്കുന്നവരല്ലേ..
The Author
