പൊങ്ങുതടി 5

Ponguthadi Part 5 bY Rishi | PREVIOUS

ഇന്നലെ ശങ്കരേട്ടന്റെ ഒന്നാം ചരമവാർഷികം ആയിരുന്നു. ബിന്ദുവും ഇളയ കുട്ടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവന്റെ പേരും വിഷ്ണു! ഏട്ടൻ ഇട്ട പേര്. ഏടത്തി നിർദ്ദേശിച്ചത് അനുസരിച്ച് ഞാനും അവന്റെ കൂടെ തിരുനാവായയിൽ പോയി നിളയുടെ തീരത്ത് ബലിയിട്ടു. ഇന്ന് വൈകുന്നേരം ബിന്ദു ചെക്കന്റെയൊപ്പം കോഴിക്കോട്ടേക്ക് പോയി. ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടിൽ. അമ്മായി അപ്പന്‌ സുഖമില്ല. ഇപ്പോൾ ഏടത്തിയും ഞാനും മാത്രം.
റെയിൽവേ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും തിരികെ ടാക്സിയിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ ഏടത്തി ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. പതിനഞ്ചു കൊല്ലങ്ങൾക്കു മുൻപ് ഇതു പോലെ ഏട്ടനും ഏടത്തിയ്ക്കും ഒപ്പം ആദ്യമായി ഈ നാട്ടിൽ കാലുകുത്തി ഇതു പോലെ ടാക്സിയിൽ ഇരുന്നു വന്നത് ഞാനോർത്തു. അന്ന് മുന്നിൽ ഡ്രൈവറുടെ ഇടതു വശത്ത്. ഇന്ന് പിന്നിൽ ഏടത്തിയുടെ അടുത്ത്. മഴ പെയ്തു തോർന്ന് നിരത്തു കഴുകിയിട്ട പോലെ. ഇടയ്ക്ക് വരുമ്പോൾ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു…പുരോഗതിയുടെ.. അല്ല മാറ്റങ്ങളുടെ ചിഹ്നങ്ങൾ… മുറുക്കാൻ കടകൾ കുറഞ്ഞു വരുന്നു.. ചെറിയ മിനി മാർക്കറ്റുകൾ..
ഏടത്തി എന്നോട് ചേർന്നിരുന്നു. കാലം ഒരു കോലവും ആ മുഖത്തും ശരീരത്തിലും വരഞ്ഞിട്ടില്ല. കുറച്ചുകൂടി സുന്ദരിയായി, അര ഒതുങ്ങി, മുലകളും ചന്തികളും കുറച്ചൂടി കൊഴുത്ത്, തലമുടിയിൽ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കിയാൽ മാത്രം കാണാവുന്ന, വിരലിൽ എണ്ണാവുന്ന വെളുത്ത മുടികൾ. പൂറിലും, ചന്തിയിടുക്കിലും, കക്ഷങ്ങളിലും ഉള്ള മുടി ഇപ്പോഴും കറുത്തു മിനുത്ത്‌…കഴിഞ്ഞ അഞ്ചാറു കൊല്ലമായി ഏട്ടൻ പോവുന്നതിനു മുൻപു തന്നെ ഏടത്തിയുടെ ഗുഹ്യരോമങ്ങൾ വടിച്ചിരുന്നതു ഞാനായിരുന്നല്ലോ..
ഏടത്തി എന്റെ കൈ എടുത്ത് മടിയിൽ വെച്ചു. പിന്നീട് തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ മന്ദഹസിച്ചു. എവിടെയോ കേട്ട വരികൾ ഓർമ്മ വന്നു..
“ഒന്നും പ്രതിഫലം വേണ്ടെനിക്കാ മഞ്ജു മന്ദസ്മിതം കണ്ടു കൺകുളിർത്താൽ മതി”
വീടെത്തി. ഡ്രൈവർക്ക് കാശുകൊടുത്ത്‌ ഞാൻ ഉമ്മറത്തേക്ക്‌ നടന്നു. ഏടത്തി കാത്തുനിന്നിരുന്നു. ഞാൻ ചുമലിൽ കൈ ചുറ്റി ഏടത്തിയേയും കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് നടന്നു.