സീത മൊബൈല്‍ എടുത്ത് ഓണ്‍ ചെയ്തു.. രാവിലത്തെ തിരക്കില്‍ മെസ്സേജുകള്‍ ഒന്നും നോക്കുവാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല… അവള്‍ വാട്സ് ആപ് ക്ലിക്ക് ചെയ്തു.. ഏട്ടന്‍റെ മെസെജ്!!! എന്താണ്??
സീത ആകാംക്ഷയോടെ അത് തുറന്നു.. പല പോസുകളില്‍ ഉള്ള ഹരിയുടെ പത്തോളം ചിത്രങ്ങള്‍….
“ശ്ശോ.. എന്താ ഈ എട്ടന്!!…” അവള്‍ പെട്ടെന്ന് മൊബൈല്‍ താഴെവെച്ചു…
ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം പതിവ് പോലെ സിനിക്ക് ഒപ്പമായിരുന്നു… കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോള്‍ ആരുടെയോ ഒരു മെസേജ് വന്നപ്പോള്‍ മേശപ്പുറത്തിരുന്ന മൊബൈല്‍ സ്ക്രീന്‍ അണ്‍ലോക്ക് ചെയ്തു.. സ്ക്രീനില്‍ ഹരിയുടെ പടങ്ങള്‍ ഇട്ടിരുന്നത് ക്ലോസ് ചെയ്തിരുന്നില്ല!!! സിനിയത് കാണുകേം ചെയ്തു…
“ങ്ങേ??.. ആരാടീ ഈ ചുള്ളന്‍സ്??”
ഒരു നിമിഷം സീത പതറിപ്പോയി.. ഹരിയുടെ ചിത്രം കാണുന്നതിനിടയില്‍ ഭാഗ്യം കൊണ്ട് സിനിയത് കണ്ടില്ല… അവള്‍ പെട്ടെന്ന് സമനില വീണ്ടെടുത്തു…
“ങാ.. അത് ഏട്ടന്‍ അയച്ചതാ.. ജ്യോതിക്കൊരു പ്രൊപ്പോസല്‍… “
“ഓ.. ഞാനോര്‍ത്തു നിന്‍റെ വല്ല അവിഹിതോം ആരിക്കുമെന്ന്!!!..” സിനി മുഖം ചുളിച്ചു… സീത ചമ്മി.. പെണ്ണിന്‍റെ ഒരുനാക്ക്!!
“പിന്നേയ്!!… അവിഹിതം…. ഇവിടെ കെട്ട്യോനെ മൈന്‍ഡ് ചെയ്യാന്‍ സമയം കിട്ടുന്നില്ല.. അപ്പഴല്ലേ??” സീത ചമ്മല്‍ മറച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു…
“ഓ.. ഇതുപോലത്ത ചുള്ളന്‍സ് ഒക്കെയാണെങ്കി സമയമൊക്കെ ഉണ്ടാകും…. നല്ല സൂപ്പറ് പയ്യന്‍സ്.. എന്നിട്ട്? എന്തായി ആലോചന??” സിനി വീണ്ടും ഹരിയുടെ പടങ്ങള്‍ നോക്കി…
“ഓ.. അത് ശരിയാവില്ലടീ.. പയ്യന് പ്രായം കുറവാ….”
“അതിനെന്താ?.. നീ പെണ്ണിനെ കാണിച്ചു നോക്ക്… ചിലപ്പോ അവള്‍ക്ക് ഇത് മതിയെന്ന് പറയും…”
“ങ്ഹാ.. അതുപോട്ടെ…പുതിയ വല്ല പ്രോജക്ടും വരുന്ന കാര്യം അറിഞ്ഞോ?” സീത നൈസ് ആയി ടോപ്പിക് മാറ്റി.. സിനിയുടെ ശ്രദ്ധ മാരിയസമയം നോക്കി ഫോണും എടുത്തു മാറ്റി…
പക്ഷേ കൂട്ടുകാരിയുടെ വാക്കുകള്‍ അവളുടെ മനസ്സില്‍ അവള്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതിലും ആഴത്തില്‍ പതിഞ്ഞിരുന്നു…
“നല്ല സൂപ്പറ് പയ്യന്‍സ്!!!!!…”
…………..
വിനോദപ്പോ മൂന്നാറില്‍ എത്തിയിരുന്നു.. പുതിയ ബോസ്സിനെ സ്വീകരിക്കാന്‍ സ്റ്റാഫ് എല്ലാരും ഒരുമിച്ചു കൂടി.. ഓപ്പറെഷന്‍സ് മാനേജര്‍ രമേശ്‌ മുന്‍പിലുണ്ട്.. എറണാകുളം ബ്രാഞ്ചില്‍ വിനോദ് തന്നേ ട്രെയിന്‍ ചെയ്തെടുത്ത പയ്യന്… വിശ്വസ്തന്‍..
