സ്വന്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു. അനില്‍! ലോകത്തിലേക്കും വൃത്തികെട്ട പേര്; അതൊരു പെപ്പെരില്‍ എഴുതി അതിലേക്ക് കാറി തുപ്പണം എന്നെനിക്ക് തോന്നി.
“മോനെന്താ ജോലി” ശാലുവിന്റെ അമ്മായിയപ്പന്റെ വകയായിരുന്നു ചോദ്യം.
“ബിസിനസ്സ്. ബില്‍ഡിംഗ്‌ മെറ്റീരിയല്‍സിന്റെ വിതരണമാണ്” ഞാന്‍ ചിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.
“കടയുണ്ടോ” ശാലുവയിരുന്നു ചോദിച്ചത്.
ഹോ. ദേഹം തരിക്കുന്നു അവളുടെ സ്വരത്തിന്റെ പ്രഭാവത്തില്‍പ്പോലും! എന്തുനല്ല ശബ്ദം! ഇങ്ങനെയായിരിക്കണം ഒരു പെണ്ണിന്റെ ശബ്ദം. കേട്ടാല്‍ ചെവിവഴി കമ്പിയാകുന്ന ഇമ്പമുള്ള സ്വരം. കരിയെഴുതിയ അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ തെരുതെരെ പിടയ്ക്കുന്നു.
“ഇല്ല. ഓഫീസും പിന്നെ വെയര്‍ഹൌസും” ഞാന്‍ പറഞ്ഞു.
ശാലു ലജ്ജയോടെ തലയാട്ടി. വയറും പൊക്കിളും നന്നായി പ്രദര്‍ശിപ്പിച്ചാണ് അവളുടെ നില്‍പ്പ്. മുഖം പൂഴ്ത്തി നാവിട്ടിളക്കാന്‍ തോന്നുന്ന പൊക്കിള്‍ക്കുഴി. അതിനും താഴേക്ക് എന്റെ കണ്ണുകള്‍ ലേസര്‍ രശ്മികള്‍ പായിച്ചെങ്കിലും സാരിയുടെ ഉള്ളിലൂടെ കടക്കാന്‍ അതിനു സാധിച്ചില്ല.
“വീട്ടില്‍ ആരൊക്കെയുണ്ട്?” വീണ്ടും ശാലുവിന്റെ അമ്മായിയപ്പന്‍; ഇയ്യാക്ക് ഭയങ്കര സൂക്കേട് ആണല്ലോ?
“അമ്മ മാത്രമേ ഉള്ളു. പെങ്ങള് കാനഡയിലാണ് കുടുംബസഹിതം. തറവാട്ടില്‍ ഇപ്പോള്‍ ഞങ്ങള്‍ മാത്രം”
“സഹോദരങ്ങളായി പെങ്ങള് മാത്രമേ ഉള്ളോ” മൂപ്പീന്നിന്റെ മോന്തയ്ക്ക് അത്ഭുതം.
“ഉവ്വ്”
ശാലുവിന്റെ കണ്ണുകളില്‍ കത്തിപ്പടര്‍ന്ന അസൂയ ഞാന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു. അതുവരെ പ്രസന്നവതിയായിരുന്ന അവള്‍ ചുണ്ട് ലേശം തള്ളി വീര്‍ത്ത മുഖത്തോടെ ഉള്ളിലേക്ക് കയറി. അവളുടെ പിന്നാമ്പുറം എന്റെ സമനില അടിമുടി തെറ്റിച്ചുകളഞ്ഞു. ഇത്രയ്ക്ക് വിരിഞ്ഞ, നെടിയ ശരീരം ഞാന്‍ ജീവിതത്തില്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. ബ്ലൌസ് എന്ന് പേരുണ്ടായിരുന്ന വസ്ത്രം സത്യത്തില്‍ ഒരു വലിയ ബ്രാ മാത്രമായിരുന്നു. കൊഴുത്ത് വെണ്ണയില്‍ തീര്‍ത്ത പിന്നാമ്പുറം ഏറെക്കുറെ മുഴുവനും വഴിയാധാരമാണ്. കടിച്ചു തിന്നാന്‍ തോന്നുന്ന വയറിന്റെ മടക്കുകളും താളത്തില്‍ കേറിയിറങ്ങുന്ന ചന്തികളും എന്നെ ഒരുതരം ഉന്മാദാവസ്ഥയിലെത്തിച്ചു.
“വീട്ടില്‍ അനിലിന്റെ പെങ്ങളും അനിയനുമുണ്ട്. രണ്ടാളും പഠിക്കുന്നു. മൊത്തത്തില്‍ ആറുപേര്‍; ഹിഹി..” അയാള്‍ സ്വന്തം വീട്ടിലെ അംഗങ്ങളെപ്പറ്റി ഞാന്‍ ചോദിക്കാതെതന്നെ പറഞ്ഞു; ഒരു ഇളിയുടെ അകമ്പടിയോടെ.
