“നീ ഫ്ലാറ്റിനു താഴെ വന്നിട്ട് എന്നെ ഫോൺ വിളിച്ചാൽ മതി, ഞാൻ താഴേക്ക് ഇറങ്ങി വരം.”
“ഓക്കേ.”
അവൻ കാൾ കട്ട് ചെയ്തു ബൈക്കിന്റെ ചാവിയും എടുത്തു മുറ്റത്തേക്ക് നടന്നു.
ഗേറ്റ് ശബ്‌ദം ഉണ്ടാക്കാതെ തുറന്നു, അവൻ ബൈക്ക് റോഡിലേക്ക് തള്ളി ഇറക്കി.
ബൈക്ക് ഓടിച്ചു കുറച്ചു ദൂരം പോയപ്പോൾ തന്നെ ചെറിയ ചാറ്റൽ മഴ തുടങ്ങി. പെട്ടെന്ന് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ തൊപ്പി എടുക്കാൻ മറന്ന കാര്യം അവൻ നിരാശയോടെ ഓർത്തു.
‘പെണ്ണിന്റെ ഓരോ വട്ടുകൾ.. വെറുതെ മനുഷ്യനെ മഴ നന്നാക്കാനായിട്ടു.’
അതിനിടയിലും അവൻ ഓർത്തു.. അവൾ പറയുന്നതൊന്നും എന്തുകൊണ്ടോ അവനു കേൾക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെന്ന്.
അവളുടെ ഫ്ലാറ്റിനു മുന്നിൽ എത്തിയ അവൻ ബൈക്ക് നിന്നും ഇറങ്ങി മഴ നനയാതെ ബൈക്കുകൾ പാർക്ക് ചെയ്യാൻ കെട്ടിയിരിക്കുന്ന ഷെർട്ടിനുള്ളിലേക്കു കയറി നിന്ന് അവളെ ഫോൺ വിളിച്ചു.
“ഡീ.. ഞാൻ എവിടെത്തി. ബൈക്ക് പാർക്കിംഗ് ചെയ്യുന്നിടത്തു നിൽക്കയാ.”
“ഞാൻ ദാ വരുന്നുടാ..”
അവൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു അവൾ ഇറങ്ങി വരുന്ന പടിയിലേക്കു നോക്കി നിന്നു. നല്ലൊരു മിന്നൽ അടിച്ചപ്പോൾ ആ വെളിച്ചത്തിൽ ആര്യ പടികൾ ഇറങ്ങി വരുന്നത് അവനു കാണാൻ കഴിഞ്ഞു.
