ഞാൻ മഞ്ജുസിന്റെ അന്നത്തെ കുസൃതികൾ ഓർത്തു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു .
“മ്മ്…അത് നേരാ ..”
ശ്യാമും ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്നെ പിന്താങ്ങി .
‘ആഹ്..അപ്പൊ അതാ പറഞ്ഞത് . നമ്മള് ശ്രമിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കണം . ആവശ്യം നമ്മുടേതായി പോയില്ലേ ”
ഞാൻ വിവേകിനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി ചിരിച്ചു .
“മ്മ്..ശരി ശരി…”
പുള്ളിയും തലയാട്ടി സമ്മതിച്ചു .
അങ്ങനെ ലഞ്ച് ബ്രെക് ടൈമിൽ വിവേക് എന്റെ നമ്പറിൽ നിന്ന് മായേച്ചിയെ വിളിച്ചു . അധികമൊന്നും വൈറ്റ് ചെയ്യേണ്ടി വന്നില്ല കക്ഷി ഉടനെ ഫോണെടുത്തു.
“ഹലോ..എന്താടാ കണ്ണാ ?”
മറു തലക്കൽ മായേച്ചി ചിരിയോടെ തിരക്കി .
ഫോൺ സ്പീക്കർ മോഡ് ആയതുകൊണ്ട് ഞാനും ശ്യാമും അതെല്ലാം അടുത്തിരുന്നു കേൾക്കുന്നുണ്ട് .
“കണ്ണൻ അല്ല ..ഞാൻ വിവേക് ആണ് ..”
വിവേകേട്ടൻ സ്വല്പം ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞതും മറുതലക്കൽ ഒരു വെറൈറ്റി നിരാശ !
“ഓ..ഷിറ്റ് ! ”
മായേച്ചി പയ്യെ പറഞ്ഞതും ഞാനും ശ്യാമും ശബ്ദമടക്കി ചിരിച്ചു .
“ഇയാളോട് എന്നെ വിളിക്കരുതെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ ? പിന്നെന്തിനാ ഇങ്ങനെ ശല്യം ചെയ്യുന്നേ ?”
മായേച്ചി സ്വല്പം ഗൗരവത്തിൽ തന്നെ തിരക്കി .
“എനിക്ക് ഇഷ്ടമായിട്ട് ..”
വിവേകേട്ടാണ് ചെറിയ ചിരിയോടെ തട്ടിവിട്ടു .
“എന്നെ ആരും അങ്ങനെ ഇഷ്ടപെടണ്ട..താൻ തന്റെ പണി നോക്കി പോണുണ്ടോ ”
മായേച്ചി സ്വല്പം ദേഷ്യത്തിൽ തന്നെ പറഞ്ഞു .
“അതെന്താടോ തന്നെ ഇഷ്ടപെട്ടാൽ ? താൻ അത്രക്ക് മോശം ആണോ ?”
വിവേകേട്ടൻ അത്യാവശ്യം നമ്പറുകൾ ഒകെ അറിയാവുന്ന പോലെ ചോദിച്ചു .
“ശേ..വിവേക് തനിക്കെന്താൽ പറഞ്ഞാൽ മനസിലാകില്ലേ..ഹോ ഇത് വല്യ ശല്യം ആയാലോ..’
മായേച്ചി ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു .
“ഈ ശല്യം തനിക്ക് ലൈഫ് ലോങ്ങ് സഹിച്ചൂടെ ?”
വിവേകേട്ടൻ വീണ്ടും ഒരു നമ്പർ ഇട്ടു ചിരിച്ചു .
“പോടാ…..”
ഇത്തവണ മായേച്ചി മാന്യത വിട്ടു പല്ലിറുമ്മി .
“ഹ ഹ …എന്തായാലും ഞാൻ ഇന്ന് തന്നെ കണ്ടിട്ടേ പോണുള്ളൂ. ഞാനിവിടെ കവിന്റെ വീട്ടിൽ ഉണ്ട്..”
അവളുടെ ദേഷ്യത്തിലും വിവേകേട്ടൻ പതറാതെ പറഞ്ഞു .
“ദേ എന്നെക്കൊണ്ടൊന്നും പറയിപ്പിക്കരുത് . തനിക്ക് അന്തസ് ഉണ്ടോ വിവേകേ?..എത്ര പറഞ്ഞാലും മനസിലാകില്ലെന്നു വെച്ചാൽ. ആണുങ്ങളായാൽ കുറച്ചൊക്കെ അന്തസ് വേണം ..”
ഇത്തവണ മായേച്ചി ഒന്നുടെ കടന്നു പറഞ്ഞു .
