“സീ മായ , ഇതൊക്കെ പെൺകുട്ടികൾക്കും ആകാം . ഇപ്പൊ തന്നെ മായ അല്ലെ എന്നോട് മോശമായിട്ട് ഓരോന്ന് പറഞ്ഞത് ?”
വിവേകേട്ടൻ ചെറിയ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞതും മറുതലക്കൽ നിശബ്ദത മുഴങ്ങി !
“അല്ലെ ? എന്താ മായ ഒന്നും പറയാത്തത് ?എടോ തനിക്ക് താല്പര്യം ഇല്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് വിരോധം ഒന്നുമില്ല . പക്ഷെ അതൊന്നു നേരിട്ട് കണ്ടു പറഞ്ഞൂടെ ? അതല്ലേ അതിന്റെ ശരി ?”
വിവേകേട്ടൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു .
“വിവേക്..പ്ലീസ് ..എനിക്ക് താല്പര്യമില്ല . എന്നെ ഒന്ന് മനസിലാക്ക് ചങ്ങാതി ”
ഇത്തവണ സ്വല്പം നിരാശയോടെ ആണ് മായേച്ചി പറഞ്ഞത് .
“തന്നെ കൂടുതൽ മനസിലാക്കാൻ വേണ്ടിയല്ലേ ഞാൻ വിളിക്കുന്നെ ? അതെന്താ താൻ മനസ്സിലാക്കാത്തതു ?”
വിവേകേട്ടൻ തിരിച്ചു ചോദ്യങ്ങളെറിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനും ശ്യാമും മുഖത്തോടു മുഖം നോക്കി .
ഇവനെ ട്യൂൺ ചെയ്യേണ്ട കാര്യം ഒന്നുമില്ല. പഠിച്ച കള്ളൻ തന്നെ ! ഏറെക്കുറെ അതായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ .
“അയാം സോറി വിവേക് . എനിക്ക് അങ്ങനെ ഒന്നും…”
വിവേകേട്ടന്റെ സംസാരത്തിൽ ഒന്നലിഞ്ഞ പോലെ മായേച്ചിയുടെ സ്വരം താഴ്ന്നു .
“വൈ ? എന്തുകൊണ്ട് പറ്റില്ല ?”
വിവേകേട്ടൻ ഞങ്ങളെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി ഫോണിലൂടെ ചോദിച്ചു . അതിനു മറുതലക്കൽ മറുപടിയൊന്നുമില്ല.
ഏറെക്കുറെ വഞ്ചി കരക്കടുക്കുന്ന ലക്ഷണം കണ്ടു തുടങ്ങുന്നുണ്ട് .
“വിവേക് ഞാൻ വെക്കുവാണ്..പിന്നെ സംസാരിക്കാം..”
ഇത്തവണ മായേച്ചി ഒരു സാധ്യത തുറന്നിട്ടുകൊണ്ട് പയ്യെ പറഞ്ഞു . പിന്നെ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു ! അത്രയും പെട്ടെന്ന് അത് പ്രതീക്ഷിക്കാത്തതുകൊണ്ട് വിവേകേട്ടൻ ഒന്ന് നിരാശനായി വീണ്ടും “ഹലോ..ഹലോ..മായെ “എന്നൊക്കെ വിളിച്ചു നോക്കിയെങ്കിലും ആള് ഡിസ് കണക്ട് ആക്കിയിരുന്നു !
“അളിയാ ..കൊട് കൈ …”
ഫോൺ കട്ടായതും ശ്യാം ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു വിവേകേട്ടന്റെ നേരെ കൈനീട്ടി . പുള്ളിയും ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ശ്യാമിന്റെ കൈത്തലം പിടിച്ചു കുലുക്കി .
“ഇത് സെറ്റ് ആണ്..ഷുവർ …”
ശ്യാം ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു .
“ആണോടാ കണ്ണാ ?”
എന്നിട്ടും ഒരു വിശ്വാസം വരാത്ത പോലെ വിവേക് എന്നെ നോക്കി .
“പിന്നെ അല്ലാതെ ..വിളിച്ചിട്ട് എടുക്കാത്ത മായേച്ചി , പിന്നെ സംസാരിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞില്ലേ . സോ സംതിങ് സംതിങ്…”
ഞാൻ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു .
“മ്മ്….നോക്കാം..ഞാൻ എന്തായാലും രണ്ടും കൽപ്പിച്ചു ഇന്നവളുടെ വീട്ടിൽ പോകും..”
