അച്ഛനെ കാത്തുനിൽക്കുന്നതിനിടയിൽ എന്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങികൊണ്ട് അഞ്ജു പയ്യെ തിരക്കി .ഞാനാ ചോദ്യത്തിന് അവളെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിക്കുക മാത്രം ചെയ്തു .
“എന്താ നീ ചിരിച്ചേ ?”
എന്റെ ഭാവം കണ്ടു അവൾ പുരികം ഉയർത്തി .
“ഏയ്..എനിക്കതിനു എന്ത് യോഗ്യതയാടി ഉള്ളത് ? ഞാൻ തന്നെ ഒരു ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രേമ സ്മാരകം അല്ലെ”
ഞാൻ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു അവളെ നോക്കി . പിന്നെ കാറിൽ ചാരി കൈകെട്ടി നിന്നു.
“എന്നാലും പറയെടോ ..എന്നോട് ദേഷ്യം ഉണ്ടാവോ ?”
അഞ്ജു കാര്യമായി തന്നെ എന്നോട് ചോദിച്ചു . അത്രയും ക്ളോസ് ആയി , സോഫ്റ്റ് ആയി അവളെന്നോട് സംസാരിക്കുന്നത് തന്നെ ആദ്യമാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി .
“എനിക്ക് ദേഷ്യം ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല ..പക്ഷെ നമ്മുടെ അച്ഛനും അമ്മയുമൊക്കെ ചിലപ്പോ വിഷമിക്കും ”
ഞാൻ സ്വല്പം കാര്യമായി തന്നെ പറഞ്ഞു . അതുകേട്ടതും അവളൊന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു .
“അല്ല..നീയിപ്പോ എന്തിനാ ഇതൊക്കെ ചോദിക്കണേ ? വല്ല കൊളുത്തും ഉണ്ടോ ?”
ഞാൻ സംശയത്തോടെ അവളെ നോക്കി .
“ഏയ് ..ഞാൻ ചുമ്മാ ഒരു ഇതിനു …”
അഞ്ജു കണ്ണ്കളടച്ചുകൊണ്ട് ചിരിച്ചു .
“ഹ്മ്മ്… അതൊക്കെ പോട്ടെ..നിന്റെ സങ്കല്പത്തിലുള്ള ചെക്കൻ എങ്ങനെയാ ? നമുക്ക് വേണേൽ അന്വേഷിക്കാടി. നിനക്കിപ്പോ കെട്ടാനുള്ള പ്രായമൊക്കെ ആയല്ലോ”
ഞാൻ അവളെ നോക്കി കാര്യമായി തന്നെ പറഞ്ഞതും പെണ്ണിന്റെ മുഖത്ത് പതിവില്ലാത്തൊരു നാണം വിരിഞ്ഞു .
“നിനക്കു ഇങ്ങനത്തെ വികാരം ഒകെ ഉണ്ടല്ലേ ?’
ഞനവളുടെ ഭാവം നോക്കി പയ്യെ ചിരിച്ചു .
“ഒന്ന് പോടോ ..എനിക്കങ്ങനെ ഒന്നുമില്ല . എനിക്ക് സത്യം പറഞ്ഞാൽ കണ്ണേട്ടനെ പോലത്തെ ഒരാളെ മതി ..”
അവളുടെ മറുപടി കേട്ട് ഞാനൊന്നു ചിരിച്ചു .
“ഞാനോ ? എനിക്കെന്തു കോപ്പാടി ഉള്ളത് ?”
ഞാൻ അവളെ അമ്പരപ്പോടെ നോക്കി .
“എനിക്ക് നിന്നേം ചേച്ചിയേം കാണുമ്പൊ അസൂയ ആടോ ചങ്ങാതി . നിങ്ങളെന്തു അടിപൊളി ആയിട്ടാ ലൈഫ് എന്ജോയ് ചെയ്യണേ ”
