അഞ്ജു കോളേജിൽ പോകുന്നതോടെ വീട്ടിൽ ഒറ്റക്കാവുന്ന മഞ്ജു പിന്നെ ഒരാശ്വാസത്തിനു എന്നെയെപ്പൊഴും വിളിക്കും . കോയമ്പത്തൂരിൽ ജോലിത്തിരക്കിൽ ആകുമെങ്കിലും അവളോട് ആ സമയത്തൊക്കെ സംസാരിക്കാൻ ഞാൻ എപ്പോഴും സമയം കണ്ടെത്തിയിരുന്നു . ആ സമയത്തു അവളോട് അധികം വഴക്കിടരുതെന്നു മഞ്ജുസിന്റെ അമ്മയും എന്റെ അമ്മയുമൊക്കെ എന്നെ ഉപദേശിച്ചിരുന്നു . അവളോട് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലെന്നു തോന്നിയതുകൊണ്ടാകണം മഞ്ജുസിന്റെ അമ്മച്ചി എന്നോട് പറഞ്ഞത് !
“ബോറടിക്കുന്നു കവി ..നീ ഇങ്ങോട്ട് വാ …”
പലപ്പോഴും അവളുടെ ആദ്യ സംസാരം തന്നെ ഇങ്ങനെ ആയിരുന്നു .
“അവിടെ അമ്മയില്ലേ …പിന്നെന്താ ..”
ഞാൻ ചെറു ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കും .
“അമ്മയോട് ഞാൻ എന്ത് പറയാനാ ..നിന്നെ പോലെയാണോ അമ്മ ?”
മഞ്ജുസ് ചിണുങ്ങിക്കൊണ്ട് അവളുടെ പരിഭവം പറയും . പിന്നെ എന്തേലുമൊക്കെ പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു അവള് കാട് കേറും .
അങ്ങനെ അഞ്ചാം മാസത്തിലെ സ്കാനിങ് കഴിഞ്ഞു അമ്മയോടും അഞ്ജുവിനോടും സംസാരിച്ചിരുന്ന ശേഷം ഞങ്ങൾ റൂമിലേക്ക് കയറി . വയറൊക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും മഞ്ജുസ് അപ്പോഴും ചാടി ചാടി തന്നെയാണ് നടത്തമൊക്കെ . എത്ര പറഞ്ഞാലും കോണിപ്പടി ഒകെ ഇടക്കു അവള് ഓടിക്കയറും . അവൾക്ക് ശരിക്കും ഒരു പൊടിക്ക് വട്ടുണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ പലപ്പോഴും ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇടക്കൊക്കെ കൊച്ചു കുട്ടികളെ പോലെയാണ് വാശിയും സംസാരവും ഒക്കെ …
റൂമിലെത്തി ഉടനെ ഷാൾ അഴിച്ചു മഞ്ജുസ് ബെഡിലേക്കെറിഞ്ഞു . പിന്നെ കിതച്ചപോലെ ബെഡിലേക്കിരുന്നു എന്നെ നോക്കി . ഞാൻ വാതില് ചാരികൊണ്ട് അവളെ നോക്കി പുരികങ്ങൾ ഇളക്കി .
“വയ്യ മാൻ …സ്റ്റെപ് കേറിയപ്പോ കിതച്ചു …നമുക് കിടത്തം താഴേക്ക് മാറ്റിയാലോ ”
മഞ്ജുസ് എന്നെ നോക്കി ചിരിച്ചു .
“ഉവ്വ …പതുകെ കേറിയാൽ പോരെ …നീ ഇങ്ങനെ ഇളക്കി നടന്നിട്ട് ഒടുക്കം ഉള്ളത് അലസിപോകും ”
ഞാൻ കാര്യമായിട്ട് തന്നെ പറഞ്ഞു അവളുടെയരികിൽ ചെന്നിരുന്നു . പിന്നെ അവളെ ചേർത്ത് എന്നിലേക്ക് ചായ്ച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ കവിളിൽ മുത്തി .
“രണ്ടെണ്ണം ആണ് ..അത് ഓര്മ ഉണ്ടായിക്കോട്ടെ …”
ഞാൻ അവളുടെ കവിളിൽ ചുംബിച്ചുകൊണ്ട് തന്നെ പയ്യെ പറഞ്ഞു .
“പക്ഷെ അതിനുള്ള വയർ ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ ”
മഞ്ജുസ് താഴേക്ക് നോക്കികൊണ്ട് പറഞ്ഞു .
“അതൊക്കെ ആയിക്കോളും ..ടൈം ഉണ്ടല്ലോ .”
