ഡാ… പിന്നെ… ഞാൻ വിളിച്ച കാര്യം… തയ്യ്ക്കാടല്ലേ ഓളെ നിക്കാഹ് കഴിച്ചയച്ചേക്കുന്നെ.. നമുക്കോളെ കൊണ്ടുവിടാൻ പോവുമ്പൊ സർട്ടിഫിക്കേറ്റൊക്കെ നോർക്കേൽ കൊണ്ട് അറ്റസ്റ്റ് ചെയ്യിച്ചാലോ.. ഇനീം അതിങ്ങനെ മാറ്റിവെച്ചോണ്ടിരിക്കാതെ…”
അത് കൊള്ളാം.. പക്ഷേ എങ്ങനെ പോവും? വീട്ടിലെ കാറ് അച്ഛൻ കൊണ്ടുപോയെടാ..”
ഓ… സീനായല്ലോ…” അവനൊന്ന് നിർത്തി. എന്തോ ആലോചിച്ച് തുടര്‍ന്നു. “ അപ്പഴൊരു കാര്യം ചെയ്യാം.. നാരായണേട്ടന്റെ വണ്ടി വല്ലോം ഓടാതെ കിടപ്പൊണ്ടോന്ന് ചോദിച്ച് നോക്കാം..”
അതായിരിക്കും നല്ലത്… എപ്പഴാ പോണേ?”
വണ്ടി കിട്ടേണ്ട താമസമേയുള്ളൂ. കൂടിപ്പോയാൽ ഒരു മണിക്കൂറിനുള്ളില്‍ ഇറങ്ങാം. ദൂരം കുറേയില്ലേടാ അങ്ങോട്ട്..”
ആരിത് വിനുമോനോ?” എന്റെ നാലാമത്തെ വാണറാണി നബീസത്ത ഇറങ്ങിവന്നു. വെള്ളനിറത്തിലുള്ള തട്ടവും നീല കുപ്പായവും മുണ്ടുമാണ് വേഷം.
അന്നോടിന്നലെ ഇവിടൊന്ന് കേറിട്ട് പോവാൻ പറഞ്ഞപ്പൊ ബല്യ ഗമയാരുന്നല്ലോ.. പാവങ്ങടെ പൊരേലൊട്ടൊന്നും കേറുലേ?” അവർ മന്ദഹസിച്ച് ചോദിച്ചു.
എന്താണിത്താ ഇങ്ങനെ പറേണത്? ഇവിടെനിന്ന് ഇറങ്ങീട്ട് വേണ്ടേ കേറാൻ.. എന്നും അങ്ങനല്ലേ.. ഇന്നലെ ഇത്തിരി തെരക്കായിപ്പോയോണ്ടല്ലേ…”
ഹ്മംം.. ഇയ്യ് മോന്ത വാട്ടണ്ട.. ഞാനൊരു നേരമ്പോക്ക് പറഞ്ഞതാ.. അതിരിക്കട്ടെ.. ഇയ്യ് വല്ലതും കഴിച്ചാരുന്നോ?”
ഇല്ല…” ഞാൻ ഉള്ള കാര്യം പറഞ്ഞു.
ന്നാ ബാ.. കൊറച്ച് കഞ്ഞിയിരിപ്പുണ്ട്. കാന്താരിയും ചക്കപ്പുഴുക്കും കൂട്ടിയൊരു പിടി പിടിക്കാം.. രണ്ട് മണിക്കൂർ യാത്രയുള്ളതല്ലേ…” കഴിച്ചില്ലെന്ന് പറഞ്ഞാൽ എത്ര ഇല്ലായ്മയാണെങ്കിലും ഷിയാസിന്റെ ഉമ്മ കഴിപ്പിച്ചിട്ടേ വിടൂ. അത്ര തങ്കമനസ്സാണ്. ഞാനാണെങ്കിൽ ആ സുവർണ്ണാവസരം പാഴാക്കാറുമില്ല. കഞ്ഞിമാത്രമല്ല നാലാം വാണറാണി നബീസത്തയെയും അടുക്കളയിലിരുന്ന് കണ്ണുകൊണ്ട് കോരിക്കുടിക്കാനുള്ള എന്റെ അസുലഭനിമിഷമാണ് ഇടയ്ക്കുള്ള ഈ കഞ്ഞികുടി. അവര് വിളമ്പിത്തരുന്ന കഞ്ഞിയും കുടിച്ചിട്ട് വീട്ടില്‍ ചെന്ന് അവരെത്തന്നെ ഓർത്ത് നല്ലൊരു വാണം വിടും. അതാണ് പതിവ്.
എന്നാ നീയിവിടിരുന്ന് കുടിക്ക്.. ഞാൻ നാരായണേട്ടന്റടുത്ത് ചെന്ന് വണ്ടി കിട്ടുമോന്ന് നോക്കട്ടെ…” ഷിയാസെന്റെ തോളത്തുതട്ടിയിട്ട് പോയി. ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ വിളിച്ച് കാര്യം പറഞ്ഞിട്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് കേറി. ഷാഹിനയെ കണ്ടില്ല.
